วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาการนำกลับสังกะสีจากกากตะกอนด้วยวิธีการแยกด้วยไฟฟ้าแบบควบคุมค่าศักย์ไฟฟ้าให้คงที่ งานวิจัยนี้ได้แบ่งการทดลองออกเป็น 2 ส่วน ส่วนที่หนึ่ง ศึกษาหาสภาวะที่ดีที่สุดของการละลายสังกะสีออกจากกากตะกอน ได้แก่ ชนิดของตัวสกัด และค่าพีเอช ส่วนที่สอง ศึกษาหาประสิทธิภาพของการนำสังกะสีกลับคืนจากสารละลายสกัด โดยเลือกใช้ค่าตัวแปรที่ดีที่สุดจากการทดลองส่วนแรกมาทดสอบแปรค่าศักย์ไฟฟ้า ผลของขั้วอ้างอิง พร้อมทั้งเปรียบเทียบประสิทธิภาพการนำสังกะสีกลับคืนระหว่างการจัดเซลล์เคมีไฟฟ้าแบบมีและไม่มีรอยต่อของสารละลาย ผลการทดลองส่วนที่ 1 การทดลองละลายสังกะสีออกจากกากตะกอนด้วยตัวสกัดชนิดต่างๆ ที่ค่าพีเอชต่างๆ ที่ความเข้มข้นเริ่มต้นของสังกะสี 892.03 มิลลิกรัมต่อลิตร เมื่อเทียบกับตัวสกัดกรดไฮโดรคลอริก กรดซิตริก และ อีดีทีเอ พบว่าตัวสกัดที่ดีที่สุดคือ H₂SO₄ ที่ค่าพีเอช 1 สามารถละลายสังกะสีออกจากกากตะกอนได้มากที่สุดที่ค่า 873.40 มิลลิกรัมต่อลิตร คิดเป็นค่าการสกัด 97.91% ผลการทดลองส่วนที่ 2 การทดลองนำสังกะสีกลับคืน สำหรับเซลล์เคมีไฟฟ้าแบบไม่มีรอยต่อของสารละลาย เมื่อทำการผ่านศักย์ไฟฟ้าคงที่ที่ 7 โวลต์ ในสารละลายสกัด H₂SO₄ ที่มีความเข้มข้นเริ่มต้นของสังกะสี 876.63 มิลลิกรัมต่อลิตร ณ นาทีที่ 150 สามารถทำให้สังกะสีในสารละลายลดลงเหลือ 298.50 มิลลิกรัมต่อลิตร คิดเป็นค่าการกำจัด 66.72% และสามารถนำกลับสังกะสีได้ 0.0993 กรัม คิดเป็นค่าการนำกลับ 66.63% และสำหรับเซลล์เคมีไฟฟ้าแบบมีรอยต่อของสารละลาย ณ นาทีที่ 30 สังกะสีในสารละลายลดลงเหลือ 17.13 มิลลิกรัมต่อลิตร หรือคิดเป็นค่าการกำจัด 98.05% รวมถึงพบโลหะสังกะสี 0.0299 กรัม หรือคิดเป็นค่าการนำกลับโลหะสังกะสี 20.06% และตะกอน Zn(OH)2 หนัก 0.1648 กรัม ซึ่งคิดเป็นน้ำหนักสังกะสีในรูปตะกอน Zn(OH)₂ 0.1048 กรัม หรือ 72.75% Zn