วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างเพศ อายุ ระดับความพิการ การมองเห็น คุณค่าในตนเอง ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน การทำหน้าที่ด้านการรู้คิด การทำหน้าที่ของ ครอบครัวและภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะวัยผู้ใหญ่ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะที่เข้ารับ การรักษาเป็นผู้ป่วยนอกแผนกศัลยกรรมประสาทของโรงพยาบาลในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 140 คน ซึ่ง ได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของผู้ป่วย แบบประเมิน ระดับความพิการ แบบประเมินการมองเห็นคุณค่าในตนเอง แบบประเมินความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตร ประจำวัน แบบประเมินการทำหน้าที่ด้านการรู้คิด แบบสอบถามการทำหน้าที่ของครอบครัวและแบบประเมิน ภาวะซึมเศร้า ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ และหาความเที่ยงของแบบประเมินได้ เท่ากับ.93, .73, .84, .71, .70, .78 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์อีตาและค่าสถิติไคสแควร์ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะ โดยเฉลี่ยแล้วไม่เกิดภาวะซึมเศร้า โดยมีคะแนนเฉลี่ยของภาวะซึมเศร้า เท่ากับ 10.26 คะแนน (ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 3.88) 2. เพศมีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (χ2 = 5.81) 3. ระดับความพิการมีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 (χ2 = 78.58) 4. การมองเห็นคุณค่าในตนเอง ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน การทำหน้าที่ด้านการรู้ คิด มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (χ2 = 42.57, 173.57, 48.02 ตามลำดับ) 5. การทำหน้าที่ของครอบครัวมีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ค่าสัมประสิทธิ์ Eta มีค่าเท่ากับ .414 6. อายุไม่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะ