วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การนำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเป็นสิทธิทางภาษีที่มีขึ้น เพื่อความเป็นธรรมของระบบปีภาษีในการจัดเก็บภาษีทางตรง สำหรับกิจการที่มีรายได้ไม่แน่นอนในแต่ละปีภาษี บทบัญญัติเกี่ยวกับการห้ามนำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิในการปรับโครงสร้างองค์กร จึงเป็นอุปสรรคในการปรับโครงสร้างองค์กรด้วยวิธีควบกิจการและการโอนกิจการทั้งหมด และยังเปิดโอกาสให้แสวงหาประโยชน์ทางภาษีโดยมิชอบในการปรับโครงสร้างองค์กรบางรูปแบบ จากการศึกษาพบว่า ตัวบทกฎหมาย แนวบรรทัดฐานคำพิพากษา และพัฒนาการของกฎหมายภาษีอากรของประเทศสหรัฐอเมริกา ประเทศสหราชอาณาจักร และประเทศออสเตรเลีย รวมถึงตัวบทกฎหมายฉบับอื่นนอกจากประมวลรัษฎากรของประเทศไทย อนุญาตให้นำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิในการปรับโครงสร้างองค์กรได้โดยตกอยู่ภายใต้เงื่อนไขต่างๆ โดยมีขอบเขตและจุดมุ่งหมายในการบังคับใช้แตกต่างกันไป ประมวลรัษฎากรของประเทศไทยจึงควรแก้ไขให้มีการอนุญาตให้นำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิต่อไปได้ ภายหลังการปรับโครงสร้างองค์กรภายใต้เงื่อนไขในการทดสอบความต่อเนื่องของผลประโยชน์ของความเป็นเจ้าของ ความต่อเนื่องของธุรกิจ และการจำกัดโดยการเปรียบเทียบมูลค่าสินทรัพย์ เพื่อป้องกันการแสวงหาประโยชน์ทางภาษีโดยมิชอบจากการนำผลขาดทุนสุทธิมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิ