วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ศึกษาเงินกองทุนทางเศรษฐศาสตร์สำหรับความเสี่ยงด้านเงินสำรองค่าสินไหมทดแทนของธุรกิจประกันวินาศภัย ที่บริษัทประกันวินาศภัยควรดำรงไว้เพื่อรองรับความเสี่ยงในการชดเชยค่าสินไหมทดแทนในอนาคต ซึ่งงานวิจัยนี้ใช้วิธีการประเมินความเสี่ยงด้วยวิธีมูลค่าความเสี่ยง (Value at risk) ที่ระดับช่วงความเชื่อมั่นที่ 95.0% 99.5% และ99.9% เพื่อกำหนดเงินกองทุนทางเศรษฐศาสตร์ ในการประเมินค่าสินไหมทดแทนสมบูรณ์สะสมและเงินสำรองค่าสินไหมทดแทนงาน วิจัยนี้ใช้วิธีการจำลองข้อมูลปัจจัยพัฒนาการของค่าสินไหมทดแทนจ่ายสะสมรวมของการประกันภัย 5 ประเภทคือ การประกันภัยรถยนต์การประกันอัคคีภัย การประกันภัยทางทะเลและขนส่ง การประกันภัยเบ็ดเตล็ด และการประกันอุบัติเหตุและสุขภาพ โดยใช้วิธีบูตสแตรป (Bootstraps simulation method) และการจำลองข้อมูลแบบพาราเมตริกโดยการแจกแจงค่าขีดสุด (General extremes value distribution) ข้อมูลที่ใช้ในการศึกษานี้เป็นข้อมูลของปีอุบัติเหตุที่ พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2553 ของบริษัทประกันวินาศภัยแห่งหนึ่ง ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า เงินกองทุนทางเศรษฐศาสตร์ที่ได้จากการจำลองข้อมูลปัจจัยพัฒนาการ ของค่าสินไหมทดแทนด้วยวิธีบูตสแตรป จะให้เงินกองทุนทางเศรษฐศาสตร์น้อยกว่าวิธีพาราเมตริก โดยใช้การแจกแจงค่าขีดสุดในแต่ละช่วงความเชื่อมั่น เนื่องจากวิธีพาราเมตริกได้ปรับข้อมูลให้ส่วนหางของการแจกแจงมีช่วงกว้างขึ้น เพื่อรองรับสถานการณ์ เช่น มหันตภัย ด้วย นอกจากนั้นงานวิจัยพบว่า การใช้วิธีบูตสแตรปและวิธีพาราเมตริก โดยใช้การแจกแจงค่าขีดสุดจะให้ค่าการประมาณเงินสำรองค่าสินไหมทดแทน สูงกว่าวิธีบันไดลูกโซ่ (Chain-ladder method) โดยใช้ตัวแบบสโตแคสติก