วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการใช้กระบวนการทางไฟฟ้าเคมีในการกำจัดสังกะสีในน้ำเสีย จากโรงงานผลิตเส้นใยเรยอน งานวิจัยนี้ได้แบ่งการทดลองออกเป็น 3 ส่วน ผลการทดลองส่วนที่ 1 การตกตะกอนทางเคมีด้วยแคลเซียมคลอไรด์ สามารถกำจัดซัลเฟตได้ดีที่สุดที่พีเอชเท่ากับ 4 โดยที่อัตราส่วนโมลแคลเซียมต่อซัลเฟตเท่ากับ 1:1 สามารถกำจัดซัลเฟตได้ 85.7% ในขณะที่การกำจัดซีโอดีด้วยวิธีออกซิเดชัน สามารถกำจัดซีโอดีได้ดีที่สุดที่พีเอชเท่ากับ 5 โดยการออกซิเดชันด้วยโพแทสเซียมเปอร์แมงกาเนตความเข้มข้น 3000 มิลลิกรัมต่อลิตร สามารถกำจัดซีโอดีได้ 16.1% และทำให้น้ำที่ผ่านการออกซิเดชันมีลักษณะใส ไม่มีสี ผลการทดลองส่วนที่ 2 ถังปฏิกิริยาแบบมีรอยต่อของสารละลายด้วยแผ่นแก้วพรุน ให้ผลการทดลองที่ดีและสะดวกต่อการใช้งานมากที่สุด โดยกำจัดสังกะสีได้ 97.9% ใช้เวลาในการทำปฏิกิริยา 30 นาที ณ ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 241 แอมแปร์ต่อตารางเมตร ผลการทดลองส่วนที่ 3 การกำจัดสังกะสีด้วยวิธีทางไฟฟ้าเคมีที่ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า 130 แอมแปร์ต่อตารางเมตร ในน้ำเสียที่มีการปรับพีเอชเริ่มต้นและผ่านการตกตะกอน ร่วมกับการออกซิเดชันให้ผลการทดลองที่ดีที่สุด โดยให้เปอร์เซ็นต์ของการกำจัดสังกะสีที่ 98.2 ณ เวลา 6 นาทีเท่ากับน้ำเสียที่มีการปรับพีเอชเริ่มต้นและผ่านการออกซิเดชัน แต่ในน้ำเสียที่มีการปรับพีเอชเริ่มต้นและผ่านการออกซิเดชันพบการละลายกลับของตะกอนสังกะสีมากกว่า ในขณะที่น้ำเสียที่กำจัดสังกะสีด้วยกระบวนการทางไฟฟ้าเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีการปรับพีเอช ตกตะกอนซัลเฟต และออกซิเดชัน ให้ค่าเปอร์เซ็นต์ของการกำจัดสังกะสีเท่ากับ 35.8 ที่เวลา 40 นาที