วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การศึกษาเปรียบเทียบข้อผิดในกระบวนการสร้างคำประสมภาษาอังกฤษที่เป็นคำยืมแปล กลุ่มตัวอย่างจำนวน 60 คน คัดเลือกมาจากนักเรียนไทยระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 จำนวน 330 คน ที่มีระดับคะแนนประสบการณ์ภาษาอังกฤษต่างระดับกัน โดยจำแนกเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 30 คน ได้แก่ กลุ่มที่มีประสบการณ์ภาษาอังกฤษสูง และกลุ่มที่ประสบการณ์ภาษาอังกฤษต่ำ ข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยมาจากแบบทดสอบการสร้างคำประสมภาษาอังกฤษจากคำภาษาไทย ที่เป็นคำยืมแปลจำนวน 80 คำ โดยไม่จำกัดอัตราความเร็ว (Reaction time) ในการนึกรู้คำ ผลการวิจัยสรุปได้ว่า กลวิธีและข้อผิดในสร้างคำประสมภาษาอังกฤษที่มีความหมายเทียบเท่ากับ คำประสมในภาษาไทยที่เป็นคำยืมแปลของกลุ่มตัวอย่างทั้ง 2 กลุ่มมีความแตกต่างกัน นอกจากนี้ กระบวนการการสร้างคำภาษาอังกฤษของนักเรียนกลุ่มต่ำแสดงให้เห็นถึงความจำกัดของคลังคำ และข้อผิดที่เกิดจากการถ่ายโอนภาษาแม่พบมากที่สุดในนักเรียนกลุ่มต่ำทั้งด้านรูปเขียนและมโนทัศน์ อย่างไรก็ตาม ผลการทดลองเสนอแนวคิดที่ว่า ผู้เรียนทวิภาษาที่มีประสบการณ์ภาษาอังกฤษสูง จะมีกลวิธีการสร้างคำประสมภาษาอังกฤษที่มีความหมายใกล้เคียงกับ คำในภาษาอังกฤษมากกว่าและมีรูปแบบที่หลากหลายกว่า โดยใช้โครงข่ายทางความหมาย และกลวิธีในการสร้างคำมีระดับความถูกต้องตามไวยากรณ์ของภาษาอังกฤษมากกว่า ทั้งนี้ไม่พบกลยุทธ์การเลี่ยงปัญหาในกลุ่มที่มีประสบการณ์ภาษาอังกฤษสูง ดังเช่นที่พบในกลุ่มที่มีประสบการณ์ภาษาอังกฤษต่ำ