วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ในงานวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดจำนวนของเสียที่มีฝุ่นปนเปื้อนบนกระจกวัตถุดิบที่เป็นปัญหาหลักในกระบวนการผลิตกระจกวัตถุดิบในอุตสาหกรรมชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ โดยดำเนินการตามแนวทางของวงจรเดมมิ่ง นำมาประยุกต์ใช้เพื่อแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น โดยในขั้นตอนการวางแผน ทำการศึกษาข้อมูลของปัญหา เพื่อกำหนดวัตถุประสงค์และขอบเขตของงานวิจัย โดยกราฟพาเรโตบ่งชี้ว่าของเสียที่มีฝุ่นปนเปื้อนกระจกวัตถุดิบเป็นของเสียหลัก ซึ่งมีสัดส่วนที่มากกว่าร้อยละ 90 ของของเสียทั้งหมด หรือร้อยละ 20 ของอัตราผลผลิตกระจกวัตถุดิบทั้งหมด เมื่อนำมาฝุ่นตัวอย่างจากของเสียมาวิเคราะห์ด้วยเครื่อง scanning electron microscope and energy-dispersive X-ray spectroscopy สามารถระบุว่าฝุ่นจากของเสียนั้นทั้งหมดเป็นเศษกระจกที่แตกออกมาปนเปื้อน ซึ่งหมายถึงการทำงานของระบบทำความสะอาดฝุ่นในเครื่องจักรไม่สามารถกำจัดฝุ่นได้ทั้งหมด วัดความสามารถของกระบวนการของระบบในการตรวจจับตำแหน่งของฝุ่นในเครื่องจักร สามารถยืนยันว่าเครื่องตรวจจับมีความถูกต้องและแม่นยำตามข้อกำหนด ใช้แผนผังก้างปลามาวิเคราะห์หาปัจจัยที่มีโอกาสเกิดปัญหาในเครื่องตัดและเครื่องแยกชิ้นและตรวจสอบกระจกวัตถุดิบ โดยปัจจัยที่มีผลกระทบต่อของเสียที่มีฝุ่นปนเปื้อนมาจากปัจจัยที่ทำงานโดยตรงกับกระจกวัตถุดิบ ด้วยการออกแบบการทดลองแบบ 2-level full factorial design ซึ่งพบปัจจัยที่มีผลกระทบมากกับของเสียที่มีฝุ่นปนเปื้อนกระจกวัตถุดิบ ในเครื่องตัด 3 ปัจจัย ในเครื่องแยกชิ้นกระจกวัตถุดิบ 2 ปัจจัย และระบบทำความสะอาดและกำจัดฝุ่น 4 ปัจจัย ทำการติดตั้งค่าพารามิเตอร์ที่ใช้งานที่ได้หลังการทดลองกับเครื่องตัดและเครื่องแยกชิ้นและตรวจสอบกระจกวัตถุดิบ ซึ่งทำให้อัตราของของเสียที่มีฝุ่นปนเปื้อนกระจกวัตถุดิบลดลงเหลือ 10.95% ของอัตราผลผลิต หรือลดลงประมาณ 51.75% ของอัตราของของเสียที่มีฝุ่นปนเปื้อนก่อนทำการปรับปรุง