วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

เมล็ดลำไยซึ่งเป็นวัสดุเหลือทิง้ จากโรงงานผลิตลำไยอบแห้งในประเทศไทย ได้นำมา ศึกษาเพื่อเป็นการเพิ่มมูลค่าและลดปัญหาในการกำจัดทิง้ ด้วยการนำมาใช้เป็นวัตถุดิบตัง้ ต้น เพื่อผลิตถ่านกัมมันต์ งานวิจัยนีจึ้งเป็ นการศึกษาวิธีการและภาวะที่เหมาะสมในการผลิต ถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยด้วยกระบวนการกระตุ้นทางเคมีแบบขั้นตอนเดียว โดยใช้ อัตราส่วนระหว่างวัตถุดิบต่อสารกระตุ้น คือ ซิงค์คลอไรด์และโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ ผลการทดลอง พบว่า ภาวะการเตรียมถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยที่เหมาะสม คือ ที่ อัตราส่วนโดยนำ้ หนักของเมล็ดลำไยต่อซิงค์คลอไรด์ เท่ากับ 1:2 และเผากระตุ้นที่อุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส เป็ นเวลา 180 นาที และที่อัตราส่วนโดยนํ ้าหนักของเมล็ดลำไยต่อ โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ เท่ากับ 1:3 และเผากระตุ้นที่อุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 120 นาที จะได้ถ่านกัมมันต์ที่มีค่าการดูดซับไอโอดีนสูงสุด เท่ากับ 826.95 และ 839.62 มิลลิกรัมต่อกรัม ค่าการดูดซับเมทธิลีนบลูสูงสุด เท่ากับ 225.65 และ 243.37 มิลลิกรัมต่อ กรัม และมีค่าพืน้ ที่ผิวสัมผัส เท่ากับ 1032.75 และ 1098.62 ตารางเมตรต่อกรัม ตามลำดับ สำหรับการทดสอบไอโซเทอมการดูดติดผิวแบบฟรุนดลิช พบว่า ประสิทธิภาพในการ กำจัดโครเมียมในนำ้ เสียสังเคราะห์ของถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยที่กระตุ้นด้วยซิงค์คลอไรด์ และโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ที่สามารถกำจัดได้สูงสุด ที่ค่าพีเอช เท่ากับ 7 ซึ่งมีค่า เท่ากับ 67.08 และ 67.85 ตามลำดับ และค่าคงที่ความสัมพันธ์กับความสามารถในการดูดติดผิว โครเมียม (K) ของถ่านกัมมันต์จากเมล็ดลำไยที่กระตุ้นด้วยซิงค์คลอไรด์ และโพแทสเซียม ไฮดรอกไซด์ เท่ากับ 2.917 และ 3.144 มิลลิกรัมต่อกรัม ตามลำดับ และค่า 1/n เท่ากับ 0.45 และ 0.47 ตามลำดับ ซึ่งมีค่าสูงกว่าถ่านกัมมันต์ทางการค้า