วิทยานิพนธ์ (ศป.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

บทประพันธ์ “มิติสำหรับวงออร์เคสตรา” เป็นบทเพลงที่นำเสนอบทบาทและแนวคิดในรูปแบบดนตรีพื้นผิวที่เน้นสีสันและมิติของเสียง ผู้ประพันธ์มีวัตถุประสงค์ให้บทประพันธ์เผยแพร่สู่สาธารณะ และเป็นตัวอย่างของการประพันธ์ดนตรีที่เน้นสีสันและมิติของเสียงแก่ผู้ที่สนใจ บทประพันธ์มีความยาวประมาณ 15 นาที สำหรับบรรเลงโดยวงออร์เคสตรา แต่ละกลุ่มเครื่องดนตรีมีบทบาทในการสร้างสีสันและมิติของเสียงในลักษณะต่างกัน ผู้ประพันธ์ได้แบ่งแนวคิดสีสันของเสียงออกเป็นกลุ่มใหญ่ 4 กลุ่มตามเครื่องดนตรีในวงออร์เคสตราคือ กลุ่มเครื่องเป่าลมไม้ กลุ่มเป่าทองเหลือง กลุ่มเครื่องตี กลุ่มเครื่องสาย ซึ่งในแต่ละกลุ่มจะมีบทบาทและสีสันของเสียงเฉพาะตัว เมื่อนำสีสันของแต่ละเครื่องมาผสมรวมกัน ทำให้ได้สีสันของดนตรีที่น่าสนใจ บทประพันธ์นี้ได้นำแนวคิดในเรื่องเทคนิคการเล่นเครื่องดนตรีและจังหวะหน้าทับของดนตรีภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก มามีส่วนในการนำเสนอทิศทางแต่ละแนวบรรเลง เป็นการผสมผสานแนวคิดของดนตรีตะวันตกกับดนตรีตะวันออก