วิทยานิพนธ์ (คพ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2536

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินการดูแลชุมชนของผู้อยู่อาศัยในเคหะชุมชนเมืองใหม่บางพลีโดยศึกษาสภาพปัญหา ความคิดเห็น และทัศนคติของผู้อยู่อาศัย อันเกี่ยวเนื่องกับการดูแลชุมชน ซึ่งได้แก่องค์ประกอบสภาพแวดล้อมชุมชน ซึ่งมี 2 องค์ประกอบคือ องค์ประกอบทางกายภาพ และองค์ประกอบด้านการจัดการ พร้อมกับหาข้อเสนอแนะแนวทางการแก้ปัญหาด้านการจัดการที่จะส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาชุมชนที่เหมาะสม ซึ่งเป็นทั้งการแก้ปัญหาระยะเร่งด่วน และระยะยาว ผลจากการศึกษาสรุปได้ว่า ปัญหาสภาพแวดล้อมชุมชน ซึ่งมีปัญหา 2 ประการได้แก่ ปัญหาด้านกายภาพและปัญหาด้านการจัดการ โดยปัญหาด้านกายภาพ ได้แก่ บรรยากาศแวดล้อมชุมชนไม่ดี และปัญหาการออกแบบวางผังระบบสาธารณูปโภคและบริการยังไม่เหมาะสม ส่วนปัญหาด้านการจัดการ ได้แก่ ปัญหาในการรักษาความสะอาดและการดูแลรักษาสภาพสถานที่สิ่งอำนวยความสะดวก ปัญหาการขาดความร่วมมือในการพัฒนาชุมชน ปัญหาในการอยู่อาศัยร่วมกัน ปัญหาในการให้บริการ โดยสรุปปัญหาส่วนใหญ่เกิดขึ้นจาก 2 ขั้นตอนของการพัฒนาโครงการ คือ ปัญหาที่เกิดในขั้นตอนการออกแบบวางแผน และปัญหาที่เกิดในช่วงการจัดการหลังการเข้าอยู่อาศัย ผลจากการสำรวจทัศนคติผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ มีความไม่พึงพอใจกับชุมชน โดยปัญหาด้านการจัดการอิทธิพลต่อความไม่พึงพอใจมากกว่าปัญหาด้านกายภาพ แต่เมื่อถามถึงแผนการย้ายที่อยู่อาศัยในอนาคต ผู้อยู่อาศัยส่วนใหญ่ไม่คิดจะย้ายจากที่อยู่อาศัยปัจจุบัน เนื่องจากคิดว่าจะซื้อที่อยู่อาศัยที่ราคาถูกกว่านี้ไม่ได้ ข้อเสนอแนะที่ได้มี 2 ประเด็น ประเด็นแรกได้แก่ ข้อเสนอแนะสำหรับการวางผังและออกแบบ โดยในการวางผังถนน ควรพยายามลดจุดตัดในลักษณะของสี่แยกแบบตารางให้น้อยลงและควรพยายามลดจุดที่ต้องการควบคุมการเข้าออกให้เหลือน้อยที่สุด รวมทั้งการออกแบบควรคำนึงถึงกลุ่มอายุและความหนาแน่นของผู้อยู่อาศัยโดยเพิ่มสวนสาธารณะให้กระจายบริเวณ neighborhood center ให้มากขึ้น ประเด็นที่สองได้แก่ข้อเสนอแนะสำหรับผู้ดำเนินโครงการและผู้บริหารโครงการ ซึ่งได้แก่การเคหะแห่งชาติ ควรมีการจัดการองค์กรที่มีความสมบูรณ์ในตัวเอง มีรูปแบบองค์กรที่เหมาะสม ขอบเขตการดำเนินงานเป็นอิสระ เพื่อให้เกิดความคล่องตัวนอกจากนี้ควรมีกฎหมายรับรองสิทธิ์และให้อำนาจในการปฏิบัติหน้าที่ รวมทั้งสนับสนุนให้เกิดการมีส่วนร่วมของประชาชนในรูปคณะกรรมการผู้อยู่อาศัย