วิทยานิพนธ์ (พศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2528

ในปัจจุบัน การสรรหา และเลือกสรรบุคคลที่มีความรู้ ความสามารถ และมีความพฤติดีเข้ามาทำงานนั้น มิได้เป็นหลักประกันที่แน่นอนว่า เขาจะอุทิศความรู้ ความสามารถ ทำงานให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่องค์การเสมอไป องค์การจะต้องมีมาตรการอื่นช่วยเสริมสร้างด้วย เช่น การให้ประโยชน์เกื้อกูล การเลื่อนตำแหน่ง เงินเดือน เป็นต้น นอกจากนี้ สิ่งที่นับว่ามีความสำคัญเป็นอันมาก ได้แก่ การจัดสวัสดิการในรูปแบบต่างๆ อันเป็นการเสริมสร้าง บำรุงขวัญที่ฝ่ายบริหารจะละเลยเสียมิได้ วัตถุประสงค์ที่สำคัญของวิทยานิพนธ์เรื่องนี้คือ เพื่อศึกษาแนวทางการบริหารงานบุคคลในด้านสวัสดิการของพนักงานในเขตนิคมอุตสาหกรรมบางชัน เพื่อเสนอแนะแนวทางที่จะปรับปรุงระบบงานด้านสวัสดิการให้รัดกุมยิ่งขึ้น และเพื่อให้การทำงานมีประสิทธิภาพสูง ลดจำนวนของเสียหายให้ลดลง ผู้วิจัยได้ศึกษาข้อมูลทั้งสองฝ่าย คือ ทางฝ่ายบริหารใช้วิธีแจกแบบสอบถามควบคู่กับการสัมภาษณ์ และทางฝ่ายคนงานก็ใช้วิธีเดียวกัน คือการแจกแบบสอบถามและสัมภาษณ์ ข้อมูลที่ได้นั้นเป็นการสัมภาษณ์โรงงานที่ให้ความร่วมมือ 45 โรงงาน จากโรงงานทั้งหมด 50 โรงงาน และการสุ่มแจกแบบสอบถามให้แก่ฝ่ายคนงานในอัตราร้อยละ 14 ของจำนวนคนงานทั้งหมด จากการสัมภาษณ์และการตอบแบบสอบถาม ข้อมูลที่ได้จากทั้งสองฝ่าย ให้คำตอบใกล้เคียงกัน ผู้บริหารในปัจจุบันได้เห็นความสำคัญของสวัสดิการที่ให้แก่คนงานในโรงงาน และตัวคนงานเองก็มีความพอใจในสวัสดิการที่ได้รับจากนายจ้างหรือเจ้าของโรงงาน และมีจำนวนคนงานถึงร้อยละ 87.91 ของคนงานทั้งหมดที่ยอมรับว่า จากผลของความพอใจในสวัสดิการที่ได้รับทำให้การทำงานมีประสิทธิภาพดีและจำนวนของเสียลดน้อยลงไป