วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะศึกษาหาความหมายที่ชัดเจนของคำว่า “เข้าถึง” ในพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ และหาคำตอบว่าควรที่จะตีความคำว่า “เข้าถึง” อย่างไรจึงจะมีผลใช้บังคับได้จริง ตลอดจนถึงปัญหาที่ว่าการเข้าถึงระบบคอมพิวเตอร์และข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่จะเป็นความผิดอาญามีขอบเขตเช่นใด ผลการวิจัยพบว่า ไม่มีนิยามคำว่า “เข้าถึง” ในพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ดังนั้นศาลจึงต้องมีการตีความคำว่า “เข้าถึง” เพื่อการบังคับใช้กฎหมาย จึงควรตีความอย่างกว้างเพื่อให้เหมาะสมกับพฤติกรรมการใช้คอมพิวเตอร์ที่หลากหลาย ทำให้สามารถนำตัวผู้กระทำความผิดมาลงโทษได้ เนื่องจากหากตีความอย่างแคบแล้วก็จะทำให้เกิดปัญหาว่ามีการเข้าถึงแล้วหรือยัง และอาจทำให้ไม่สามารถนำตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษได้ สำหรับขอบเขตของการเข้าถึงที่จะต้องรับผิดทางอาญานั้น ควรที่จะปล่อยให้เป็นหน้าที่ของศาลที่จะพิจารณาว่าการเข้าถึงที่จะเป็นความผิดนั้นควรมีลักษณะอย่างไร โดยไม่จำกัดว่าต้องไม่ชอบด้วยกฎหมายหรือโดยปราศจากอำนาจเท่านั้น เนื่องจากมีลักษณะการกระทำอื่นที่เป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้องหากแต่ไม่ผิดกฎหมายหรือทำโดยมีอำนาจ ซึ่งหากตีความอย่างแคบแล้วจะทำให้ผู้กระทำความผิดไม่ต้องรับโทษทางกฎหมาย