วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2521

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้มุ่งที่จะติดตามผลสำเร็จประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญจากโรงเรียนราษฎร์ที่ได้ศึกษาต่อ และประกอบอาชีพ อีกทั้งเปรียบเทียบจำนวนผู้ศึกษาต่อ ประกอบอาชีพ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้สำเร็จประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญจากโรงเรียนราษฎร์ ที่มีมาตรฐานของคุณภาพระดับดีและระดับปานกลางตามเกณฑ์ของคณะกรรมการการศึกษาเอกชนในช่วงปีการศึกษา 2517-2519 ซึ่งต้องใช้ขนาดกลุ่มตัวอย่างพอเหมาะ 388 คน ผู้วิจัยได้จดข้อมูลจากสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน และสำนักทดสอบทางการศึกษา กรมวิชาการ ส่วนข้อมูลที่ต้องรวบรวมจากกลุ่มตัวอย่างนั้น ใช้แบบสอบถามซึ่งผู้วิจัยได้สร้างขึ้น โดยส่งทางไปรษณีย์ทั้งสิ้นจำนวน 555 ฉบับ และได้รับแบบสอบถามคืนรวมทั้งการสัมภาษณ์จำนวน 391 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 70.45 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงร้อยละทดสอบความมีนัยสำคัญโดยใช้สถิติทดสอบค่าที (t-test) ค่าซี (z-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้สำเร็จประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายได้ศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยรามคำแหงรวมทั้งการประกอบอาชีพควบกับการเรียนด้วยร้อยละ 50.13 ศึกษาต่อปริญญาในมหาวิทยาลัยร้อยละ 23.53 ระดับปริญญาในวิทยาลัยเอกชนร้อยละ 15.60 ว่างงานร้อยละ 4.09 ศึกษาต่อระดับอนุปริญญาของรัฐร้อยละ 3.84 และอื่นๆ ร้อยละ 2.81 2. การศึกษาต่อระดับปริญญาของรัฐ มีผู้ศึกษาต่อที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมากที่สุด ส่วนประเภทวิชาที่สอบเข้าได้มากที่สุดคือวิชาวิทยาศาสตร์ ส่วนผู้ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงเรียนคณะบริหารธุรกิจเป็นอันดับหนึ่ง และคณะศึกษาศาสตร์เป็นอันดับสุดท้าย 3. อาชีพที่ประกอบส่วนมากคือพนักงานบริการ ส่วนใหญ่ของผู้ประกอบอาชีพสังกัดอยู่กับเอกชน และรายได้ขั้นต้นต่อเดือนประมาณ 965 บาท 4. ผลการเปรียบเทียบจำนวนผู้ศึกษาต่อระดับปริญญาของรัฐและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แผนกวิทยาศาสตร์ ปีการศึกษา 2517 ปรากฏว่าโรงเรียนราษฎร์ระดับดีสูงกว่าระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ส่วนแผนกศิลปะและทุกแผนกของปีการศึกษาอื่น โรงเรียนราษฎร์ระดับดีและโรงเรียนราษฎร์ระดับปานกลางไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 5. ผลการเปรียบเทียบจำนวนผู้ประกอบอาชีพ ของผู้สำเร็จประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนราษฎร์ระดับดีต่ำกว่าระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญ ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95