วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524

การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จ ระดับที่ 4 กับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และหาสหสัมพันธ์พหุคูณระหว่างองค์ประกอบด้านเชาวน์ปัญญา นิสัยและทัศนคติทางการเรียน กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในวิชาคณิตศาสตร์ วิชาภาษาไทย และวิชาวิทยาศาสตร์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 4 ในจังหวัดนครสวรรค์ จำนวน 160 คน และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 241 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบวัดเชาวน์ปัญญาชื่อ แอดวานซ์ โปรเกรซีพ เมทริซิส แบบสำรวจนิสัยและทัศนคติทางการเรียน แบบสอบมาตรฐานวิชาคณิตศาสตร์ และวิชาภาษาไทย ของสำนักงานทดสอบการศึกษา กรมวิชาการ และวิชาวิทยาศาสตร์ ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดย หาค่ามัชฌิมาเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบความแตกต่างของสัดส่วนผู้ที่ได้คะแนนเชาวน์ปัญญาตั้งแต่เปอร์เซ็นต์ไตล์ที่ 50 ขึ้นไป ทดสอบความแตกต่างของมัชฌิมเลขคณิตหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1.ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 4 ต่ำกว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในวิชาคณิตศาสตร์ วิชาภาษาไทย และวิชาวิทยาศาสตร์อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 2.การทำนายผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ วิชาภาษาไทย และวิชาวิทยาศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และนักศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จระดับที่ 4 ตัวทำนายที่ดีที่สุด คือ ระดับเชาวน์ปัญญา และนิสัยและทัศนคติทางการเรียน