วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความเครียดในบทบาท การได้รับการเสริมสร้างพลังอำนาจ กับความสามารถในการปฏิบัติบทบาทของหัวหน้าหอผู้ป่วย โรงพยาบาลรัฐ กรุงเทพมหานคร และศึกษาปัจจัยที่สามารถร่วมกันทำนายความสามารถในการปฏิบัติบทบาทของหัวหน้าหอผู้ป่วย กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือ หัวหน้าหอผู้ป่วย โรงพยาบาลรัฐ กรุงเทพมหานคร จำนวน 259 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามความเครียดในบทบาท การได้รับการเสริมสร้างพลังอำนาจ และแบบสอบถามความสามารถในการปฏิบัติบทบาทหัวหน้าหอผู้ป่วย ที่ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน ทดสอบความเที่ยงของเครื่องมือ โดยสูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค มีค่าความเที่ยง .95, .86 และ .92 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์หาความสัมพันธ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน สัมประสิทธิ์การจรณ์ และสมการถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปรเป็นขั้นตอน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ความเครียดในบทบาท การได้รับการเสริมสร้างพลังอำนาจ มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการปฏิบัติบทบาทหัวหน้าหอผู้ป่วย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = -.459 และ.526 ตามลำดับ) 2. ส่วนปัจจัยส่วนบุคคลด้านอายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ในการทำงาน ประสบการณ์ในตำแหน่ง มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการปฏิบัติบทบาทหัวหน้าหอผู้ป่วย อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r= .004, .015, .002 และ .042 ตามลำดับ) 3. ตัวแปรที่สามารถร่วมกันทำนายความสามารถในการปฏิบัติบทบาทหัวหน้าหอผู้ป่วย ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ การได้รับการเสริมสร้างพลังอำนาจ และความเครียดในบทบาท มีความแปรปรวนร่วมกับความสามารถในการปฏิบัติบทบาทหัวหน้าหอผู้ป่วย ได้ร้อย 35.6 ได้สมการคะแนนมาตรฐานดังต่อไปนี้ ความสามารถในการปฏิบัติบทบาทหัวหน้าหอผู้ป่วย =.526 (การได้รับการเสริมสร้างพลังอำนาจ) -.304 (ความเครียดในบทบาท)