วิทยานิพนธ์(ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างโปรแกรมบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้เรื่องพลังงานศึกษาสำหรับนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 และเพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ด้านความรู้และพฤติกรรมการประหยัดพลังงานในชีวิตประจำวันของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 หลังการเรียนรู้ด้วยโปรแกรมบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้เรื่องพลังงานศึกษา การดำเนินการวิจัยมี 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การศึกษาข้อมูลพื้นฐาน 2) การสร้างโปรแกรมบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้เรื่องพลังงานศึกษา 3) การดำเนินการทดลองใช้โปรแกรมบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้เรื่องพลังงานศึกษา และ 4) การปรับปรุงโปรแกรมบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้เรื่องพลังงานศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 6 ปีการศึกษา 2551 โรงเรียนอนุบาลอุบลราชธานี อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบวัดความรู้เรื่องพลังงานศึกษา แบบวัดความรู้เรื่องการประหยัดพลังงาน แบบบันทึกพฤติกรรมการใช้พลังงาน และแบบสอบถามพฤติกรรมการใช้พลังงาน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t (t-test) ระยะเวลาที่ใช้ในการทดลองโปรแกรมรวม 8 สัปดาห์ ผลการวิจัยพบว่า 1.พฤติกรรมการประหยัดพลังงานในชีวิตประจำวันของนักเรียนที่ผ่านการเรียนรู้ด้วยโปรแกรมบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้เรื่องพลังงานศึกษา สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2.ความรู้เรื่องการประหยัดพลังงาน และพลังงานศึกษาของนักเรียนที่ผ่านการเรียนรู้ด้วยโปรแกรมบูรณาการเพื่อส่งเสริมความรู้เรื่องพลังงานศึกษา สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3.หลังการเข้าร่วมโปรแกรม นักเรียนมีความรู้เรื่องการประหยัดพลังงาน และพลังงานศึกษา สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05