งานศึกษานี้ได้ฉายภาพลักษณะการออกไปลงทุนโดยตรงของไทยที่ปรากฏมีบริษัทที่ออกไปลงทุนโดยตรงยังต่างประเทศในจานวนและสัดส่วนค่อนข้างต่า เป็นบริษัทที่มีทั้งขนาดเล็ก กลาง และใหญ่ ในหลากหลายอุตสาหกรรม โดยส่วนใหญ่ไปลงทุนในประเทศจีน และลงทุนในประเทศเดียว สะท้อนให้เห็นว่าการลงทุนในต่างประเทศของไทยยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น เหตุผลที่ออกไปลงทุนคือ แรงงานราคาถูก รองลงมาคือ ตลาดสินค้าขนาดใหญ่ บริษัทที่ออกไปลงทุนยังต่างประเทศเกือบทั้งหมดทาการส่งออกและส่งสินค้าไปขายในหลายประเทศกว่าบริษัทที่ไม่ออกไปลงทุน อีกทั้งยังมีผลิตภาพสูงกว่าอีกด้วย ซึ่งสอดคล้องกับแบบจาลองของ Helpman และคณะ (2004) รวมถึงแบบจาลองกระบวนการเข้าสู่ความเป็นสากล (IPM) ที่ว่า บริษัทจะค่อยๆผูกพันกับธุรกิจต่างประเทศ โดยบริษัทที่มีผลิตภาพต่าจะทาการผลิตเพื่อขายในประเทศเท่านั้น แล้วจึงค่อยๆส่งออก และออกไปลงทุนโดยตรงยังต่างประเทศในที่สุด นอกจากนี้ ยังพบว่า ในภาพรวม บริษัทที่ออกไปลงทุนโดยตรงยังต่างประเทศได้รับการลดหย่อนภาษีนาเข้าเครื่องจักรในสัดส่วนที่สูงกว่าบริษัทที่ไม่ได้ออกไปลงทุนยังต่างประเทศ และยังได้รับสิทธิประโยชน์ในเรื่องนวัตกรรมทางเทคโนโลยี การเข้าร่วมโครงการและร่วมงานกับหน่วยงานวิจัย และการได้รับความช่วยเหลือในรูปแหล่งเงินกู้ในสัดส่วนที่สูงกว่าด้วย สาหรับปัจจัยที่ส่งผลต่อการลงทุนโดยตรงยังต่างประเทศ พบว่า บริษัทที่มีขนาดใหญ่และประสบการณ์ในการทาธุรกรรมกับต่างประเทศมีโอกาสจะออกไปลงทุนในต่างประเทศมากกว่าบริษัทอื่นๆ บริษัทที่ใช้ระดับเทคโนโลยีต่าและการพัฒนาด้านนวัตกรรมน้อยมีโอกาสจะออกไปลงทุนโดยตรงยังต่างประเทศมากกว่าบริษัทที่ใช้เทคโนโลยีสูง ทั้งนี้ ลักษณะการลงทุนในรูปแบบเข้าไปตั้งโรงงานผลิตส่วนใหญ่มาจากแรงจูงใจเพื่อแสวงหาแรงงานและทรัพยากรราคาถูก ผลการศึกษามีนัยทางนโยบายว่า บริษัทต้องมีขนาดใหญ่และมีประสบการณ์สูงก่อนจึงจะสามารถออกไปลงทุนโดยตรงยังต่างประเทศได้ รัฐจึงสามารถเข้าไปมีบทบาทช่วยเหลือบริษัทขนาดเล็กและประสบการณ์น้อยเพื่อเสริมสร้างความพร้อมนี้ให้เกิดขึ้นได้สมบูรณ์และรวดเร็วขึ้น อย่างไรก็ดี จาเป็นต้องคานึงว่าความได้เปรียบที่เกิดจากต้นทุนแรงงานหรือทรัพยากรราคาถูกนั้นอาจไม่ยั่งยืน เพราะทรัพยากรและแรงงานมีอยู่อย่างจากัด บริษัทไทยจึงควรได้รับการส่งเสริมในเรื่องนวัตกรรมเพื่อเพิ่มผลิตภาพให้สูงขึ้น เพื่อความยั่งยืนของการออกไปลงทุนโดยตรงยังต่างประเทศและการพัฒนาประเทศไทย This research studies outward foreign direct investment in Thailand. It finds small numbers and proportion of manufacturing companies in Thailand investing abroad. These companies are in all sizes: small, medium and large and invest in a variety of industries. Majority of them invest in China and in only one country reflecting early stage of internationalization. The reasons for investing abroad are cheap labor and large market respectively. Most of these companies export. They export to more destinations and have higher productivity than the companies that do not invest abroad. These findings support Helpman et al. (2004) and international process model that the companies will gradually get involve in international business and those with low productivity will produce to sell domestically, then will export and eventually invest abroad when productivity is higher. Moreover, the OFDI companies tend to receive tax reduction from capital import, other government benefits relating to R&D and also financial loans. Large, more-experienced and exporting companies are more likely to invest abroad. Low technology and innovation companies are less likely to invest abroad. Companies invest in building new factories abroad to seek cheap labor and resources. The government can help small and low experienced companies so they are able to invest aboard more easily and quickly. However, to sustain the OFDI of Thailand the companies should not rely on resource seeking only, but also efficiency and innovation seeking.