วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการควบคุมคุณภาพน้้าในระบบเพาะเลี้ยงสัตว์น้้าโดยใช้จุลสาหร่ายที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเป็นตัวบ้าบัดสารประกอบไนโตรเจนร่วมกับการแยกจุลสาหร่ายส่วนเกินและอนุภาคสารแขวนลอยอื่นๆ ออกไปจากระบบโดยใช้วิธีการกรองแบบแบ่งส่วน ซึ่งการหาสภาวะในการกรองจุลสาหร่ายที่เหมาะสมของระบบกรองแบบแบ่งส่วนนี้ได้ใช้ไดอะตอม Chaetoceros gracilis เป็นตัวแทนเนื่องจากเป็นเซลล์ที่มีขนาดเล็ก (ขนาด 6 ไมครอน) และไม่สามารถแยกออกด้วยวิธีการกรองทั่วไป โดยจากผลการทดลองพบว่าระบบกรองแบบแบ่งส่วนสามารถแยกไดอะตอมออกได้แม้ว่าขนาดของเซลล์จะเล็กกว่ารูพรุนของไส้กรอง และพบว่าสภาวะในการกรองที่ดีที่สุดคือการใช้สัดส่วนระหว่างน้้ากรองต่อน้้าเวียนเริ่มต้นที่ 50:50 นอกจากนี้ยังพบว่าการใช้ความเร็วน้้าเข้าเท่ากับ 0.0007 เมตร/วินาที จะท้าให้ค่าฟลักซ์ในการกรองมีความคงที่ได้ยาวนานกว่าการใช้ความเร็วน้้าที่ 0.0016 เมตร/วินาที ในส่วนของการน้าระบบกรองแบบแบ่งส่วนมาใช้กรองจุลสาหร่ายและอนุภาคสารแขวนลอยออกจากถังเลี้ยงกุ้งขาวและถังเลี้ยงกุ้งกุลาด้าแบบไร้ดินกลางแจ้ง พบว่าเครื่องกรองสามารถแยกคลอโรฟิลล์เอและของแข็งแขวนลอยออกจากน้้าได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยประสิทธิภาพในการแยกอนุภาคสารแขวนลอยสูงสุดที่พบในถังเลี้ยงกุ้งขาวมีค่าเท่ากับ 61.6 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่ถังเลี้ยงกุ้งกุลาด้ามีค่าสูงสุดเท่ากับ 76.6 เปอร์เซ็นต์จากปริมาณตั้งต้น ในส่วนของสัดส่วนน้้ากรองต่อน้้าเวียนที่เหมาะสมพบว่าในถังเลี้ยงกุ้งขาวสามารถใช้สัดส่วนน้้ากรองได้สูงสุดเท่ากับ 45:55 และ 25:75 เมื่อใช้ความเร็วน้้าเข้าที่ 0.0007 และ 0.0016 เมตร/วินาที ตามล้าดับ ส้าหรับถังเลี้ยงกุ้งกุลาด้าสามารถใช้สัดส่วนน้้ากรองต่อน้้าเวียนได้เท่ากับ 40:60 และ 30:70 เมื่อใช้ความเร็วน้้าเข้าที่ 0.0007 และ 0.0016 เมตร/วินาที ตามล้าดับ อย่างไรก็ตามพบว่าไนไทรต์และไนเทรตในน้้ายังคงมีอยู่ในความเข้มข้นสูง และจ้าเป็นต้องมีการบ้าบัดด้วยวิธีการอื่นๆ ต่อไปก่อนจะท้าการปล่อยน้้าทิ้งหรือหมุนเวียนน้้ากลับมาใช้ในระบบ