วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการสอนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิก ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนศิลปะของนักเรียนช่วงอายุ 9-11 ปี กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนที่มีอายุ 9–11 ปี โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาเลย ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2550 จำนวน 25 คน โดยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง ทั้งนี้ผู้วิจัยได้สร้างแผนการจัดการเรียนการสอนจำนวน 8 แผนการสอน เรื่องการวาดภาพระบายสี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ 1) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนศิลปะ 2) แบบสำรวจความคิดเห็นของนักเรียนเกี่ยวกับการเรียนการสอนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิก 3)แบบประเมินตนเองของนักเรียน เกี่ยวกับการทำกิจกรรมศิลปะ 4)แบบสัมภาษณ์ความคิดเห็นของครูศิลปะ เกี่ยวกับการเรียนการสอนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิก วิเคราะห์ข้อมูล โดยหา ค่าร้อยละ ค่ามัชฌิมเลขคณิต ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที (t–test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการสอนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิกของนักเรียนช่วงอายุ 9-11 ปี ก่อนเรียนและหลังเรียนมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นภายหลังการเรียนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิก ผลสัมฤทธิ์ทางการวาดภาพระบายสีโดยใช้ดนตรีคลาสสิกของนักเรียนช่วงอายุ 9–11 ปี ก่อนเรียนและหลังเรียนมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นภายหลังการเรียนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิก 2. นักเรียนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับรูปแบบการจัดการเรียนการสอนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิก อยู่ในระดับเห็นด้วยมาก 3. นักเรียนมีความคิดเห็นด้วยมาก เกี่ยวกับการประเมินตนเองในการทำกิจกรรมศิลปะก่อนและหลังการเรียนการสอนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิก 4. ครูศิลปะเห็นด้วยกับการจัดการเรียนการสอนศิลปะโดยใช้ดนตรีคลาสสิก ช่วยให้นักเรียนมีสมาธิ ตั้งใจเรียน และแสดงออกถึงความคิดสร้างสรรค์ในการวาดภาพได้มากขึ้น