วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2553

การวิจัยเชิงสหสัมพันธ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการตนเองในการควบคุมอาหารของผู้ป่วยภาวะหัวใจวาย และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรร คือ เพศ การรับรู้ความรุนแรง การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค ภาวะซึมเศร้า การสนับสนุนทางสังคม กับการจัดการตนเองในการควบคุมอาหาร กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยภาวะหัวใจวายวัยผู้ใหญ่ จำนวน 132 ราย เลือกโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ที่มารับบริการที่คลินิกโรคหัวใจ ของโรงพยาบาลประจำจังหวัด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามการรับรู้ความรุนแรง แบบสอบถามการรับรู้ประโยชน์ แบบสอบถามการรับรู้อุปสรรค แบบประเมินภาวะซึมเศร้า แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม และแบบสอบถามการจัดการตนเองในการควบคุมอาหารของผู้ป่วยภาวะหัวใจวาย แบบสอบถามผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหา โดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน หาค่าความเที่ยงได้เท่ากับ .78, .86, .84, .77, .82, และ .86 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test ค่าสถิติสหสัมพันธ์แบบไบซีเรียล และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. กลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุระหว่าง 51-60 ปี คิดเป็นร้อยละ 57.58 ([X-Bar] = 48.64, SD = 9.88) มีคะแนนเฉลี่ยการรับรู้ความรุนแรง การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค ภาวะซึมเศร้า และการสนับสนุนทางสังคมโดยเฉลี่ยเท่ากับ 3.65 (SD = 0.36), 3.54 (SD = 0.49), 2.20 (SD = 0.69), 0.31 (SD = 0.18), และ 3.83 (SD = 0.69) ตามลำดับ 2. การจัดการตนเองในการควบคุมอาหารของผู้ป่วยภาวะหัวใจวายโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ([X-Bar] = 3.22, SD = 0.79) 3. เพศไม่มีความสัมพันธ์กับการจัดการตนเองการในควบคุมอาหารของผู้ป่วยภาวะหัวใจวาย (r[subscript bis] = -.136, p < .121) โดยคะแนนเฉลี่ยการจัดการตนเองในการควบคุมอาหารของผู้ป่วยภาวะหัวใจวายทั้งเพศชายและเพศหญิงไม่แตกต่างกัน (t = - 1.562, p < .121) 4. การสนับสนุนทางสังคม การรับรู้ประโยชน์ และการรับรู้ความรุนแรง มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการจัดการตนเองในการควบคุมอาหารของผู้ป่วยภาวะหัวใจวาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = .525, .436 และ .369 ตามลำดับ) ขณะที่การรับรู้อุปสรรค มีความสัมพันธ์ทางลบกับการจัดการตนเองในการควบคุมอาหารของผู้ป่วยภาวะหัวใจวาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r = -.389) 5. ภาวะซึมเศร้าไม่มีความสัมพันธ์กับการจัดการตนเองในการควบคุมอาหารของผู้ป่วยภาวะ หัวใจวาย (r = -.024, p < .781)