| ชื่อเรื่อง | : | การค้นคืนเว็บเพจจากการให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้โดยการแบ่งเว็บเพจเป็นส่วนย่อยและใช้แบบจำลองความน่าจะเป็น |
| นักวิจัย | : | ปรารถนา จันพลโท |
| คำค้น | : | เว็บไซต์ -- การออกแบบ , ระบบการจัดเก็บและค้นข้อสนเทศ |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | นครทิพย์ พร้อมพูล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิศวกรรมศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2550 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/20484 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)-- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550 เว็บเพจเป็นหนึ่งในสารสนเทศที่ได้รับการพัฒนาขึ้นจากความก้าวหน้าของเทคโนโลยีสารสนเทศในปัจจุบัน เว็บเพจประกอบด้วยเนื้อหาหรือสารสนเทศที่มีรูปแบบหลากหลายชนิด เว็บเบราว์เซอร์เป็นส่วนสำคัญของเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตมีกลไกเพื่อรองรับการสืบค้นข้อมูลสารสนเทศจากหลายแหล่ง กระบวนการค้นคืนสารสนเทศแบบเว็บเพื่อให้ได้เว็บเพจที่ตรงกับความต้องการของผู้ใช้นั้นจะค้นคืนด้วยการคำนวณความคล้ายกันจากข้อคำถามเปรียบเทียบกับคำที่ปรากฏในเว็บเพจ ซึ่งผลการค้นคืนที่ได้อาจจะไม่ตรงตามความต้องการของผู้ใช้เท่าที่ควร จึงจำเป็นต้องทำการค้นคืนใหม่โดยใช้การให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้ ช่วยให้ผลการค้นคืนที่ได้ตรงตามความต้องการของผู้ใช้ได้มากขึ้น งานวิทยานิพนธ์นี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และออกแบบระบบสำหรับการค้นคืนเว็บเพจจากการให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้โดยการแบ่งเว็บเพจเป็นส่วนย่อยด้วย วีไอพีเอสอัลกอริทึม และเปลี่ยนแปลงค่าน้ำหนักของคำในข้อคำถามใหม่ที่ใช้ในการให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้ด้วยแบบจำลองความน่าจะเป็น โดยวีไอพีเอสอัลกอริทึมนั้นเป็นเทคนิคที่ใช้ในการแบ่งเว็บเพจเป็นส่วนย่อยหรือบล็อก ซึ่งผู้ใช้จะให้ผลป้อนกลับด้วยการเลือกบล็อกที่เห็นว่าตรงประเด็นกับที่ต้องการ และคำที่ปรากฏในบล็อกที่เลือก จะนำมากำหนดข้อคำถามใหม่ พร้อมทั้งเปลี่ยนแปลงค่าน้ำหนักของคำด้วยแบบจำลองความน่าจะเป็น งานวิจัยนี้ได้พัฒนาเครื่องมือเพื่อทดสอบแนวคิดที่นำเสนอ และสามารถประเมินประสิทธิผลของระบบการค้นคืนเว็บเพจด้วยค่าเรียกคืนและค่าความแม่นยำ ผลการทดลองที่ได้จากงานวิทยานิพนธ์นี้แสดงให้เห็นว่า ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 การให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้ด้วยวีไอพีเอสอัลกอริทึมและแบบจำลองปริภูมิเวคเตอร์ให้ผลค่าความแม่นยำมากกว่าวิธีการค้นคืนแบบไม่ใช้การให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้69.69 เปอร์เซ็นต์ และการให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้ด้วยวีไอพีเอสอัลกอริทึมและแบบจำลองความน่าจะเป็นให้ผลค่าความแม่นยำมากกว่าวิธีการค้นคืนแบบไม่ใช้การให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้ 26.59 เปอร์เซ็นต์ เนื่องจากแบบจำลองปริภูมิเวคเตอร์สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทั้งคำและค่าน้ำหนักของคำในข้อคำถาม ในขณะที่แบบจำลองความน่าจะเป็นเปลี่ยนแปลงเฉพาะค่าน้ำหนักของคำในข้อคำถามเท่านั้น |
| บรรณานุกรม | : |
ปรารถนา จันพลโท . (2550). การค้นคืนเว็บเพจจากการให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้โดยการแบ่งเว็บเพจเป็นส่วนย่อยและใช้แบบจำลองความน่าจะเป็น.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ปรารถนา จันพลโท . 2550. "การค้นคืนเว็บเพจจากการให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้โดยการแบ่งเว็บเพจเป็นส่วนย่อยและใช้แบบจำลองความน่าจะเป็น".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ปรารถนา จันพลโท . "การค้นคืนเว็บเพจจากการให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้โดยการแบ่งเว็บเพจเป็นส่วนย่อยและใช้แบบจำลองความน่าจะเป็น."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550. Print. ปรารถนา จันพลโท . การค้นคืนเว็บเพจจากการให้ผลป้อนกลับที่ตรงประเด็นจากผู้ใช้โดยการแบ่งเว็บเพจเป็นส่วนย่อยและใช้แบบจำลองความน่าจะเป็น. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2550.
|
