วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

อาคารพาณิชย์มีการใช้พลังงานไฟฟ้าเป็นส่วนใหญ่ โดยเฉพาะการใช้ในระบบปรับอากาศ และมีการใช้พลังงานความร้อนในอาคารบางประเภท จึงทำให้ค่าใช้จ่ายด้านพลังงานถือว่าเป็นต้นทุนที่สำคัญส่วนหนึ่งในการดำเนินงาน อีกทั้งราคาพลังงานมีแนวโน้มสูงขึ้น จึงทำให้ผู้ประกอบการต้องหาแนวทางเพื่อลดค่าใช้จ่ายทางด้านพลังงาน ในงานวิจัยนี้ได้นำเสนอการนำก๊าซธรรมชาติมาใช้ในอาคารพาณิชย์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้พลังงาน และลดค่าใช้จ่ายด้านพลังงาน แต่เนื่องจากระบบเทคโนโลยีก๊าซธรรมชาติมีหลักการทำงานซับซ้อนและมีความหลากหลาย จึงต้องอาศัยการวิเคราะห์ทั้งในเชิงเทคนิคและเศรษฐศาสตร์เพื่อประกอบการตัดสินใจ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงทำการศึกษาและพัฒนาหลักเกณฑ์การเลือกใช้ระบบเทคโนโลยีที่เหมาะสม เพื่อใช้ในการสนับสนุนการตัดสินใจของผู้ประกอบการ ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาระบบเทคโนโลยีก๊าซธรรมชาติที่จะนำมาใช้ในอาคารพาณิชย์ คือ ระบบผลิตไฟฟ้าและความร้อนร่วม ระบบทำน้ำเย็นแบบดูดซึม และหัวเผาแบบเชื้อเพลิงก๊าซ ซึ่งสามารถนำมาใช้ร่วมกันกำหนดได้เป็นรูปแบบเทคโนโลยี 4 รูปแบบ สำหรับเกณฑ์ที่ใช้ในการวิเคราะห์ทางด้านเทคนิค ได้แก่ ประเภทของเทคโนโลยี ขนาดของระบบ ประสิทธิภาพการใช้พลังงาน และรูปแบบการใช้งาน ส่วนเกณฑ์ทางด้านเศรษฐศาสตร์ ได้แก่ เงินลงทุน ค่าใช้จ่ายเดินระบบ และผลประหยัดที่ได้ โดยพัฒนาหลักเกณฑ์ได้อาศัยหลักสมดุลพลังงาน และสร้างความสัมพันธ์ของปัจจัยด้วยสมการถดถอย เพื่อใช้ในการวิเคราะห์เปรียบเทียบเลือกรูปแบบเทคโนโลยีที่ให้ผลตอบแทนคุ้มค่าที่สุด (NPV, IRR และ Payback period) ซึ่งได้มีการทดสอบหลักเกณฑ์ดังกล่าวด้วยข้อมูลอาคารตัวอย่าง 10 แห่ง พบว่าอาคารที่เหมาะแก่การนำระบบเทคโนโลยีก๊าซธรรมชาติมาใช้มากที่สุด คือ โรงแรม รองลงมาเป็น โรงพยาบาล ศูนย์การค้า สำนักงาน และสถานศึกษา ตามลำดับ ทั้งนี้จากการศึกษาความไวการเปลี่ยนแปลงของปัจจัยพบว่า ราคาพลังงาน และ อัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา มีความไวต่อความคุ้มค่าการลงทุนมากที่สุด ดังนั้นผู้ที่นำหลักเกณฑ์ตามงานวิจัยนี้ไปประยุกต์ใช้ควรทำการศึกษาและวิเคราะห์เปรียบเทียบตามสภาวะปัจจุบันเสมอ