วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ที่มา: ได้มีการศึกษาพบว่าการติดเชื้อคลามัยเดียนิวโมเนียอีมีความสัมพันธ์กับภาวะหลอดเลือดแดงที่หลอดเลือดหัวใจและหลอดเลือดคาโรติดแข็ง วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้เพื่อดูความสัมพันธ์ของการติดเชื้อคลามัยเดียนิวโมเนียอีกับภาวะหลอดเลือดแดงของสมองตีบเนื่องจากภาวะหลอดเลือดแดงแข็งในคนไทย วิธีการศึกษา: ศึกษาในผู้ป่วย 64 รายที่มีหลอดเลือดแดงคาโรติดส่วนนอกโพรงกะโหลกศีรษะตีบมากกว่าร้อยละ 50 หรือมีหลอดเลือดแดงภายในกะโหลกศีรษะตีบ(กลุ่มผู้ป่วย)เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมที่มีเพศและอายุตรงกันกับกลุ่มผู้ป่วย จากนั้นตรวจแอนติบอดีต่อเชื้อคลามัยเดียนิวโมเนียอีชนิด IgG และ IgA โดยวิธี microimmunofluorescence ผลการศึกษา: ภาวะไขมันในเลือดสูง เบาหวาน ความดันโลหิตสูงและแอนติบอดีต่อเชื้อคลามัยเดียนิวโมเนียอีชนิด IgA มีความสัมพันธ์กับกลุ่มผู้ป่วยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยพบแอนติบอดีต่อเชื้อคลามัยเดียนิวโมเนียอีชนิด IgA ในกลุ่มผุ้ป่วย11ราย (ร้อยละ17.2) และในกลุ่มควบคุม1ราย (ร้อยละ1.6)มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อวิเคราะห์รวมกับปัจจัยเสี่ยงอื่นๆยังพบว่าความสัมพันธ์ของแอนติบอดีต่อเชื้อคลามัยเดียนิวโมเนียอีชนิด IgA มีความสัมพันธ์กับภาวะหลอดเลือดแดงของสมองตีบเนื่องจากภาวะหลอดเลือดแดงแข็งอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สรุปผลการศึกษา: การติดเชื้อคลามัยเดียนิวโมเนียอีเรื้อรังมีความสัมพันธ์กับภาวะหลอดเลือดแดงของสมองตีบเนื่องจากภาวะหลอดเลือดแดงแข็งในคนไทย