วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการรู้สารสนเทศของนิสิตนักศึกษาครุศาสตร์ ศึกษาศาสตร์ ในประเทศไทย (2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรคัดสรรกับการรู้สารสนเทศ ของนิสิตนักศึกษาครุศาสตร์ ศึกษาศาสตร์ในประเทศไทย (3) ศึกษาค่าสัมประสิทธิ์ของตัวแปรที่สามารถร่วมกันทำนายการรู้สารสนเทศของนิสิตนักศึกษา คณะครุศาสตร์ ศึกษาศาสตร์ในประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างมีจำนวน 402 คน การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการถดถอยพหุคูณและสหสัมพันธ์พหุคูณ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นิสิตนักศึกษาครุศาสตร์ศึกษาศาสตร์มีการรู้สารสนเทศในระดับปานกลาง 2. การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรคัดสรรกับตัวแปรการรู้สารสนเทศพบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทั้งหมด 15 ตัวแปร ตัวแปรที่สัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 จำนวน 5 ตัวแปร และตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางบวกที่ระดับ.05 จำนวน 1 ตัวแปร และพบตัวแปรที่มีความสัมพันธ์ทางลบที่ระดับ.01 จำนวน 7 ตัวแปร และตัวแปรที่สัมพันธ์ทางลบที่ระดับ.05 จำนวน 2 ตัวแปร 3. การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบปกติ (Enter Method) พบตัวแปรที่สามารถอธิบายการรู้สารสนเทศได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 จำนวน 8 ตัวแปร และร่วมกันอธิบายความแปรปรวนในการรู้สารสนเทศได้ 22.1% 4. การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบพิ่มตัวแปรทีละขั้น (Stepwise Method) พบตัวแปรที่สามารอธิบายการรู้สารสนเทศได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 จำนวน 8 ตัวแปร ได้แก่ 1) การเคยเรียนวิชาห้องสมุด (X14) 2) ศึกษาเกี่ยวกับประเด็นการรู้สารสนเทศจากแหล่งต่างๆด้วยตนเอง (X20) 3) การเล่นเกมออนไลน์ (X47) 4) การเคยเรียนวิชาการรู้สารสนเทศ (X18) 5) ความบ่อยในการเข้าร่วมอบรมสัมนา (X32) 6) ผลการเรียนเฉลี่ยน้อยกว่า 2.50 (X13) (7) การสนทนาออนไลน์ (X37) 8) ไม่มีประสบการณ์การเรียนวิชาห้องสมุด (X17) ตัวแปรทั้งหมดสามารถเขียนสมการทำนายได้ดังนี้ Y = 0.213 X₁₄ - 0.193 X₂₀ - 0.178 X₄₇ + 0.175 X₁₈ - 0.140 X₃₂ - 0.122 X₁₃ + 0.112 X₃₇ - 0.106 X₁₇ สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการรู้สารสนเทศได้เท่ากับ 23.1%