วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ในปัจจุบันองค์กรกรณีศึกษาได้รับการรับรองมาตรฐานในการบริหารจัดการด้านต่างๆ มากมาย แต่จากการศึกษาเบื้องต้นองค์กรยังต้องเผชิญกับความเสี่ยงในระดับสูง และสูงมาก ดังนั้นในงานวิจัยนี้จึงมีแนวความคิดที่จะประยุกต์ใช้ระบบบริหารความเสี่ยงสำหรับองค์กรกรณีศึกษาโดยดำเนินการตาม ISO31000 ซึ่งเริ่มจากการออกแบบกรอบสำหรับบริหารความเสี่ยง จากนั้นจึงดำเนินการตามกระบวนการบริหารความเสี่ยง โดยมีขั้นตอนดังนี้ การกำหนดสภาพแวดล้อมของกระบวนการบริหารความเสี่ยง การกำหนดเกณฑ์ความเสี่ยงและการประเมินความเสี่ยง ซึ่งพบว่ามีความเสี่ยงระดับสูงมาก 2 ประเด็นคือ การจัดส่งผลิตภัณฑ์ไม่มีคุณภาพ และการถ่ายทอด Know-how จากบริษัทแม่ และความเสี่ยงระดับสูง 9 ประเด็น เช่น กระบวนการสื่อสารไม่มีประสิทธิภาพ การติดตามดูแลกระบวนการไม่ต่อเนื่อง และ อันตรายจากระบบเครน เป็นต้น จากนั้นจึงทำการสร้างแผนจัดการความเสี่ยง โดยอาศัยหลักการวิเคราะห์แขนงความบกพร่องหรือ FTA ในการวิเคราะห์หาสาเหตุของความเสี่ยง ซึ่งได้มีการนำแผน 5 แผนจาก 15 แผนมาประยุกต์ใช้ในองค์กร แล้วจึงทำการสร้างระบบเพื่อติดตามและทบทวนความเสี่ยง จากการวิเคราะห์และประเมินความเสี่ยงคาดหมายเพื่อเปรียบเทียบระดับความเสี่ยงก่อนและหลังจากมีแผนจัดการความเสี่ยง พบว่าคะแนนความเสี่ยงลดลงโดยเฉลี่ยร้อยละ 82 โดยทุกความเสี่ยงลดระดับลงมาอยู่ที่ระดับต่ำ กล่าวคือหลังจากดำเนินการตามแผนจัดการความเสี่ยงแล้วสามารถลดระดับความเสี่ยงลงมาอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ และสามารถป้องกันความสูญเสียต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นจากความเสี่ยง ทำให้การดำเนินการต่างๆ ขององค์กรเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันขององค์กรอีกด้วย