วิทยานิพนธ์ (บช.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2528

วิทยานิพนธ์เรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเกี่ยวกับขั้นตอนการบังคับคดีแพ่ง คดีล้มละลายและกรณีศาลสั่งตั้งผู้ชำระบัญชี ตามระเบียบที่กระทรวงยุติธรรมประกาศใช้ และศึกษาเกี่ยวกับปัญหาต่างๆ ในทางปฏิบัติในการดำเนินการคำนวณและเฉลี่ยทรัพย์ เมื่อมีการบังคับคดีแพ่ง คดีล้มละลายและกรณีศาลสั่งตั้งผู้ชำระบัญชี ที่กรมบังคับคดีเป็นผู้ดำเนินการ พร้อมทั้งเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหา วิธีการศึกษาได้ศึกษาค้นคว้าจากหนังสือ และเอกสารต่างๆ เช่นสำนวนการบังคับคดีแพ่ง สำนวนการบังคับคดีล้มละลาย และสำนวนชำระบัญชีของกรมบังคับคดี ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ระเบียบข้อกำหนดการบังคับคดีแพ่ง การบังคับคดีล้มละลายและกรณีศาลสั่งตั้งผู้ชำระบัญชีของกรมบังคับคดี รวมทั้งได้สัมภาษณ์บุคคลที่ปฏิบัติงานเกี่ยวกับการบังคับคดีแพ่ง การบังคับคดีล้มละลายและกรณีศาลสั่งตั้งผู้ชำระบัญชี ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาเกี่ยวกับการคำนวณและเฉลี่ยทรัพย์ เมื่อมีการบังคับคดีแพ่ง การบังคับคดีล้มละลายและกรณีศาลสั่งตั้งผู้ชำระบัญชี ได้แก่ การใช้กฎหมายโดยไม่เป็นธรรมและปัญหาเกี่ยวกับการประเมินราคาทรัพย์สิน จากการค้นคว้าและวิเคราะห์พบว่า ปัญหาเกี่ยวกับการใช้กฎหมาย โดยไม่เป็นธรรมนั้นเกิดจากระเบียบของทางราชการคือ การคิดค่าธรรมเนียมยังไม่เป็นธรรม ลูกหนี้เอาเปรียบเจ้าหนี้โดยประวิงเวลาการขายทอดตลาดทรัพย์สิน เจ้าหนี้เอาเปรียบลูกหนี้โดยให้ลูกหนี้ชำระหนี้นอกคดีแล้วไม่ออกใบรับเงินให้ ซึ่งมีผลทำให้ถือว่าเจ้าหนี้ยังไม่ได้รับชำระหนี้ และหนี้ของลูกหนี้จะคงอยู่เท่าเดิม ส่วนปัญหาเกี่ยวกับการประเมินราคาทรัพย์สินนั้น เกิดจากการขาดความรู้และความชำนาญในการประเมินราคาของเจ้าพนักงานบังคับคดี เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว ผู้เขียนเห็นควรเสนอให้ส่วนราชการที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องดำเนินการแก้ไขและออกระเบียบเพิ่มเติม พร้อมทั้งให้ความรู้ทางด้านกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับสำนวนคดีแก่เจ้าหนี้และลูกหนี้และมีการวางหลักเกณฑ์และฝึกอบรมเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการประเมินราคาทรัพย์สินในแต่ละประเภท