วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

โดยทั่วไปการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์จะต้องกระทำผ่านบริษัทหลักทรัพย์ซึ่งเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่เป็นตัวแทนหรือนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ ในการดำเนินการดังกล่าวผู้ลงทุนต้องมีการวางเงินหรือทรัพย์สินอื่นเพื่อชำระค่าซื้อหรือเป็นประกันบริษัทเพื่อการซื้อขายหลักทรัพย์ของผู้ลงทุนนั้นเอง ตามกฎหมายล้มละลายของไทย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอำนาจบังคับคดีต่อทรัพย์สินของบริษัทหลักทรัพย์ที่ล้มละลาย โดยรวมไปถึงทรัพย์สินของลูกค้าของบริษัทซึ่งอยู่ในความครอบครองของบริษัทเพื่อดำเนินการในธุรกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับการซื้อขายหลักทรัพย์ให้แก่ลูกค้า โดยสันนิษฐานว่าเป็นทรัพย์สินอันอาจแบ่งได้ในคดีล้มละลาย นอกจากนี้กฎหมายหลักทรัพย์ก็ไม่มีบทบัญญัติรองรับการคุ้มครองทรัพย์สินของผู้ลงทุนซึ่งอยู่ในความครอบครองของบริษัทที่ล้มละลายจึงทำให้เกิดผลเสียหายต่อลูกค้าอันเนื่องมาจากลูกค้าไม่อาจขอแบ่งแยกทรัพย์สินหรือขอคืนทรัพย์สินนั้นได้ ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ผู้เขียนจึงได้ศึกษาถึงปัญหาในทางปฏิบัติที่เกิดขึ้น รวมทั้งเหตุผลและประโยชน์ที่ได้รับในกรณีที่ลูกค้าได้รับการคุ้มครอง ตลอดจนแนวทางที่เหมาะสมในการดำเนินการดังกล่าว โดยผู้เขียนได้เสนอแนวทางแก้ไขปัญหาดังกล่าว ดังนี้ 1. ปรับปรุงหลักเกณฑ์การกำกับดูแลบริษัทหลักทรัพย์เพื่อป้องกันหรือลดความเสี่ยงในการดำเนินธุรกิจของบริษัท 2. ควรมีบทบัญญัติกฎหมายและปรับปรุงแก้ไขบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่มีอยู่เพื่อรองรับการคุ้มครองผู้ลงทุนที่ได้รับผลกระทบจากการที่บริษัทหลักทรัพย์ล้มละลาย