วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

นำเสนอวิธีการระบุบุคคลโดยใช้ลักษณะของแบบรูปม่านตา จากภาพที่เก็บด้วยเว็บแคมแบบอินฟราเรดซึ่งเป็นอุปกรณ์เก็บภาพราคาถูก โดยใช้การสกัดลักษณะที่คงทนต่อการรบการรบกวนจาก ขนตา เปลือกตา แสงสะท้อนจากแหล่งกำเนิดแสงอินฟาเรด และเงาสะท้อนจากวัตถุภายนอก นอกจากนี้ในงานวิจัยยังเสนอวิธีการระบุตำแหน่งม่านตา ซึ่งลดเวลาในการระบุตำแหน่งเมื่อเทียบกับวิธีที่เป็นที่นิยม ขณะที่ความถูกต้องในการระบุตำแหน่งไม่แตกต่างไปจากเดิม เนื่องจากการระบุตำแหน่งม่านตาโดยวิธีที่นำเสนอ เลือกใช้เฉพาะพิกเซลที่มีความสำคัญมาประมวลผล รวมถึงวิธีการระบุตำแหน่งที่ไม่ซับซ้อนเพื่อประมาณตัวแบบของรูม่านตาและม่านตา วิธีการระบุบุคคลด้วยแบบรูปม่านตาในงานวิจัยนี้ประกอบด้วย 3 ขั้นตอนคือ การประมวลผลภาพม่านตาเบื้องต้น การสกัดลักษณะม่านตา และการเปรียบคู่ม่านตา โดยการประมวลผลภาพม่านตาเบื้องต้นประกอบด้วยการระบุตำแหน่งม่านตา และการแปลงระบบพิกัดเชิงเส้นเป็นระบบพิกัดเชิงขั้ว ภาพจากขั้นตอนการประมวลผลภาพม่านตาเบื้องต้น จะถูกสกัดลักษณะแบบรูปม่านตาอาศัยการปรับปรุงภาพ ด้วยผลต่างเกาส์เซียนเพื่อเพิ่มความต่างเปรียบให้โครงสร้างม่านตา จากนั้นตรวจหาบล็อบซึ่งเป็นโครงสร้างม่านตาจากภาพม่านตาฐานสอง เพื่อใช้ในการหาลักษณะม่านตา โดยลักษณะม่านตาประกอบด้วยตำแหน่งจุดศูนย์กลางมวล ทิศของแกนหลัก และ Hu โมเมนต์ ของบล็อบที่ถูกตรวจหาซึ่งใช้ในการเปรียบคู่ต่อไป งานวิจัยนี้ทดสอบกับภาพตาจาก 2 ฐานข้อมูลประกอบด้วย ฐานข้อมูล CASIA เวอร์ชัน 3.0 และฐานข้อมูล CU–CGCI IRIS พบว่าการระบุบุคคลด้วยวิธีการที่นำเสนอกับภาพม่านตาที่ไม่มีแสงสะท้อนจากสภาพแวดล้อม ได้ค่าอัตราความผิดพลาดที่เท่ากันเฉลี่ยของทั้ง 2 ฐานข้อมูลเท่ากับ 2.15% และ 2.87% ตามลำดับ และเมื่อทดสอบการระบุบุคคลกับภาพม่านตาที่มีแสงสะท้อนจากสภาพแวดล้อม พบว่าการระบุบุคคลด้วยวิธีที่นำเสนอได้ ได้ค่าอัตราความผิดพลาดที่เท่ากันของฐานข้อมูล CASIA เวอร์ชัน 3.0 และ CU–CGCI IRIS เท่ากับ 3.71% และ 5.43% ตามลำดับ