วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาถึงความแตกต่างทางด้านภูมิหลังและปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาวิทยาลัยครูกลุ่มนครหลวง (2) เปรียบเทียบปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาวิทยาลัยครูที่มีภูมิหลังต่างกัน โดยศึกษาปัญหาทางด้าน การเตรียมการสอน วิธีสอน สื่อการเรียนการสอน การปกครองชั้นเรียน การวัดผลและประเมินผล บุคลิกภาพและมนุษยสัมพันธ์ ส่วนภูมิหลังของนักศึกษานั้นศึกษา เฉพาะภูมิหลัง เกี่ยวกับเพศของนักศึกษา ภูมิลำเนาผู้ปกครอง คะแนนเฉลี่ยก่อนออกฝึกประสบการณ์วิชาชีพ ประเภทโรงเรียนฝึกประสบการณ์ ขั้นตอนในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู จำนวนครั้งที่อาจารย์นิเทศก์เข้านิเทศนักศึกษา และจำนวนครั้งที่อาจารย์พี่เลี้ยงเข้านิเทศนักศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ นักศึกษาระดับปริญญาตรีหลักสูตร 4 ปี วิทยาลัยครูกลุ่มนครหลวง รวม 6 แห่ง ซึ่งฝึกประสบการณ์วิชาชีพในภาคการศึกษาแรกปีการศึกษา 2528 จำนวน 248 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม 1 ชุด แบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรกสอบถามเกี่ยวกับสถานภาพและภูมิหลังของนักศึกษา เป็นคำถามแบบปลายเปิดและแบบเลือกตอบ ตอนที่สองสอบถาม เกี่ยวกับปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพเป็นคำถามแบบมาตราส่วนประเมินค่า การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการเปรียบเทียบด้วยค่าทดสอบที (T - test) ค่าทดสอบเอฟ (F - test) ผลการวิจัย 1. ภูมิหลังของนักศึกษา พบว่า นักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงมีภูมิลำเนาผู้ปกครองอยู่ในต่างจังหวัด คะแนนเฉลี่ยก่อนออกฝึกประสบการณ์วิชาชีพสูงกว่า 2.51 ฝึกประสบการณ์วิชาชีในโรงเรียนสหศึกษา ปฏิบัติงานตามขั้นตอนการฝึกประสบการณ์วิชาชีพไม่ครบ 4 ขั้นตอน อาจารย์นิเทศก์เข้านิเทศจำนวน 1 - 3 ครั้ง และอาจารย์พี่เลี้ยงเข้านิเทศมากกว่า 6 ครั้ง 2. ปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ พบว่า นักศึกษาประสบปัญหาระดับน้อยในข้อปัญหาส่วนใหญ่ ข้อปัญหาที่ประสบในระดับมาก ได้แก่ การเตรียมกิจกรรมและวิธีสอน สื่อการสอนของโรงเรียน การควบคุมชั้นเรียน จำนวนนักเรียนมากเกินไปดูแลรับผิดชอบไม่ทั่วถึง และการสอบซ่อมนักเรียนที่ไม่ผ่านวัตถุประสงค์เชิงพฤติกรรม 3. การเปรียบเทียบปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาที่มีภูมิหลังต่างกันพบว่า 3.1 นักศึกษาเพศชายและเพศหญิง มีระดับปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05 ) ในเรื่อง ความรู้ความเข้าใจในหลักสูตรสื่อการเรียนการสอนของโรงเรียน การปรับปรุงบุคลิกภาพ และการทำตนให้มีส่วนร่วมในชุมชน 3.2 นักศึกษาที่มีภูมิลำเนาผู้ปกครองต่างกัน มีระดับปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05 ) ทุกข้อ 3.3 นักศึกษาที่มีคะแนนเฉลี่ยก่อนออกฝึกประสบการณ์วิชาชีพต่างกัน มีระดับปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05) ในเรื่อง การควบคุมชั้นเรียน การสอบซ่อมนักเรียน และความสัมพันธ์กับบุคลากรอื่นๆ 3.4 นักศึกษาที่ฝึกประสบการณ์วิชาชีพในโรงเรียนชายหรือหญิงล้วนและโรงเรียนสหศึกษา มีระดับปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05 ) ในเรื่อง การขาดความรู้ในการนำเอาวิธีสอนแบบต่างๆ มาใช้ การจัดกิจกรรมการเรียนการสอน การใช้สื่อการเรียนการสอน และการควบคุมชั้นเรียน 3.5 นักศึกษาที่ผ่านขั้นตอนการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูต่างกัน มีระดับปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05) ในเรื่อง การเรียงลำดับเนื้อหาในบทเรียน การสรุปบทเรียน การสอนให้สัมพันธ์กับชีวิตจริง การทำเอกสารประกอบการสอน การปรับปรุงบุคลิกภาพ และสุขอนามัย 3.6 นักศึกษาที่อาจารย์นิเทศก์เข้านิเทศจำนวนครั้งต่างกัน มีระดับปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05) ในเรื่อง การเขียนจุดประสงค์เชิงพฤติกรรม การใช้ภาษา การใช้กระดานดำ และการปกครองชั้นเรียน 3.7 นักศึกษาที่อาจารย์พี่เลี้ยงเข้ามานิเทศจำนวนครั้งต่างกัน มีระดับปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < .05 ) ในเรื่องการเตรียมการสอน การสรุปบทเรียน การวัดผลและประเมินผล การใช้คำพูด ภาษาและเสียง และความมั่นใจในตนเอง