วิทยานิพนธ์ (สต.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาค่าของจุดแบ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการพยากรณ์การจำแนกข้อมูลไม่จัดกลุ่มโดยใช้ตัวแบบโพรบิตแบบ 2 ประเภท ปัจจัยที่นำมาพิจารณาคือ จำนวนตัวแปรอิสระ (p) แบ่งเป็น 3 ระดับ คือ น้อย(p=1, 2) ปานกลาง(p= 3, 4) และ มาก(p= 5,6) ขนาดตัวอย่าง (n) แบ่งเป็น 3 ระดับ คือ เล็ก(n=20,40) ปานกลาง (n=60,80) และใหญ่(p=100 ,120) สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจ (a) เท่ากับ 0.1,0.5 และ 0.9 ระดับความสัมพันธ์ระหว่างของตัวแปรอิสระ (M) เท่ากับ 0, 0.33,0.67 และ 0.99 ข้อมูลทั้งหมดนี้ใช้การจำลองโดยเทคนิคมอนติคาร์โล ด้วยโปรแกรม R การหาค่าของจุดแบ่งใช้ทฤษฎีของ Hadjicostas P. (2006) จากการวิจัยสรุปผลได้ดังนี้ กรณีที่จำนวนตัวแปรอิสระเปลี่ยนแปลงไป แต่ปัจจัยอื่นๆ คงที่ จะพบว่าค่าจุดของแบ่งที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเท่ากับ0.1และ 0.9 จะลู่เข้าหาค่าจุดของแบ่งที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเท่ากับ 0.5 ซึ่งมีค่าประมาณ 0.5 กรณีที่ขนาดตัวอย่างเปลี่ยนแปลงไป แต่ปัจจัยอื่นๆ คงที่ จะพบว่าค่าจุดของแบ่งที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเท่ากับ 0.5 จะลู่เข้าหาค่า 0.5 แต่ที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจอื่นๆ ค่าของจุดแบ่งมีค่าต่ำกว่าค่า 0.5 กรณีที่สัดส่วนการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเปลี่ยนแปลงไป แต่ปัจจัยอื่น ๆ คงที่ พบว่าที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเท่ากับ 0.5 ค่าของจุดแบ่งมีค่าสูงที่สุดและลู่เข้าหาค่า 0.5 กรณีที่ระดับความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระเปลี่ยงแปลงไป แต่ปัจจัยอื่นๆ คงที่ พบว่าที่สัดส่วนของการไม่เกิดเหตุการณ์ที่สนใจเท่ากับ 0.5 ค่าจุดแบ่งจะมีค่าลดลงจากค่า 0.5 แต่ที่ค่าอื่นๆ ค่าจุดแบ่งจะมีค่าลดลงจนถึงระดับความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระเท่ากับ 0.67 และจะเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย จากการประมาณค่าของจุดแบ่งจากตัวแบบโพรบิตแบบ 2 ประเภท ที่มีผลอันตรกิริยา (Interaction) พบว่าค่าของสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R²) มีค่าสูง แสดงว่าสมการการถดถอยมีความเหมาะสมสามารถนำไปใช้ประมาณค่าของจุดแบ่งที่เหมาะสมในสถานการณ์อื่นๆ ได้