วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการกำจัดสีย้อมรีแอกทีฟจากน้ำเสียด้วยวิธีการตกตะกอนทางเคมี ตัวแปรที่ทำการศึกษา ได้แก่ พีเอช ปริมาณโพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์ (Modified Polyaluminium chloride, PACl) ปริมาณอะลูมินัมคลอโรไฮเดรต (Aluminumchlorohydrate, ACH) ปริมาณโพลีเมอร์ประจุบวก และปริมาณโพลีเมอร์ประจุลบ น้ำเสียสังเคราะห์ที่นำมาทดลองเป็นสีย้อมรีแอกทีฟที่มีโทนสีแตกต่างกัน ได้แก่ โทนสีน้ำเงิน โทนสีแดง และโทนสีเหลือง ผลการศึกษาพบว่า ปริมาณโพลีอะลูมิเนียมคลอไรด์ที่เหมาะสมในการกำจัดสีย้อมรีแอกทีฟทั้ง 3 โทนสีคือ 30 มก./ล. ประสิทธิภาพในการกำจัดสีโทนสีน้ำเงิน สีแดง และสีเหลืองร้อยละ 92.05 93.65 และ 93.42 ตามลำดับ ประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีโทนสีน้ำเงิน สีแดง และสีเหลืองร้อยละ 59.30 69.45 และ 72.55 ตามลำดับ ปริมาณอะลูมินัมคลอโรไฮเดรตที่เหมาะสมของน้ำเสียสีย้อมรีแอกทีฟทั้งสามโทนสี คือ 70 มก./ล. ประสิทธิภาพในการกำจัดสีโทนสีน้ำเงิน สีแดง และสีเหลืองร้อยละ 95.70 95.32 และ 94.29 ตามลำดับ ประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดีโทนสีน้ำเงิน สีแดง และสีเหลืองร้อยละ 92.52 86.05 และ 60 ตามลำดับ ค่าใช้จ่ายด้านสารเคมีเท่ากับ 0.43 และ 1.41 บาทต่อน้ำดิบ 1 ลบ.ม.ผลของโพลีเมอร์ประจุบวกและประจุลบพบว่าโพลีเมอร์สามารถช่วยลดปริมาณการใช้สารสร้างตะกอนทั้ง 2 ชนิดลงได้ และยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการกำจัดสีและซีโอดี ผลการทดลองเปรียบเทียบสารสร้างตะกอนในการกำจัดสีจากน้ำทิ้งโรงงานฟอกย้อม โดยใช้น้ำเสียจากหม้อต้มย้อม น้ำล้างจากหม้อต้มย้อม น้ำเสียรวมก่อนเข้าสู่ระบบบำบัดและน้ำเสียที่ผ่านการบำบัดทางชีวภาพแล้ว พบว่าอะลูมินัมคลอโรไฮเดรตและโพลีอะลูมินัมคลอไรด์สามารถกำจัดสีและซีโอดีจากน้ำเสียรวมก่อนบำบัดได้ดีสุดที่ความเข้มข้น 50 มก./ล.โดยมีประสิทธิภาพการกำจัดสีและซีโอดีอยู่ในช่วงร้อยละ 91.66-94.66 และ 62.99-76.33 ตามลำดับ ในกรณีน้ำเสียที่ผ่านการบำบัดทางชีวภาพแล้วใช้สารสร้างตะกอนทั้ง 2 ชนิด ใช้ปริมาณสารเพียงเล็กน้อยที่ 10 มก./ล.สามารถช่วยกำจัดของแข็งละลายน้ำให้ได้ตามเกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งอุตสาหกรรมมีค่าใช้จ่ายด้านสารเคมีเท่ากับ 27.97 และ 28.41 บาท/ลบ.ม. บาทต่อน้ำดิบ 1 ลบ.ม.