วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาบทบาทของบุคลิกภาพแบบใช้อำนาจ ประสบการณ์การถูกลงโทษในวัยเด็ก และสถานภาพของครูในการทำนายเจตคติต่อและพฤติกรรมการลงโทษนักเรียนทั้งทางร่างกายและจิตใจ กลุ่มตัวอย่างคือ ครูในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 300 คนที่ตอบแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป มาตรวัดบุคลิกภาพแบบใช้อำนาจ มาตรวัดเจตคติต่อการลงโทษทางร่างกายและจิตใจ แบบสอบถามประสบการณ์การถูกลงโทษทางร่างกายและจิตใจในวัยเด็ก และแบบสอบถามพฤติกรรมการลงโทษนักเรียนทางร่างกายและจิตใจ ผลการวิจัยพบว่า 1. ประสบการณ์การถูกลงโทษทางร่างกายและจิตใจในวัยเด็กของครู และบุคลิกภาพแบบใช้อำนาจมีสหสัมพันธ์ทางบวกกับเจตคติและพฤติกรรมการลงโทษนักเรียนทางร่างกายและจิตใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และอายุของครูมีสหสัมพันธ์ทางลบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่การศึกษาของครูมีสหสมพันธ์ทางลบกับเจตคติและพฤติกรรมการลงโทษนักเรียนทางร่างกายและจิตใจอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 2. การศึกษา อายุ ประสบการณ์การถูกลงโทษทางร่างกายและจิตใจในวัยเด็กของครู และบุคลิกภาพแบบใช้อำนาจ สามารถร่วมทำนายเจตคติและพฤติกรรมการลงโทษนักเรียนทั้งทางร่างกายและจิตใจได้ 3. เจตคติต่อการลงโทษนักเรียนทางร่างกายและจิตใจสามารถร่วมทำนายพฤติกรรมการลงโทษนักเรียนทางร่างกายและจิตใจได้ 4. ครูผู้ชายมีเจตคติต่อการลงโทษนักเรียนทางร่างกายสูงกว่าครูผู้หญิง และครูผู้หญิงมีพฤติกรรมการลงโทษนักเรียนทางร่างกายสูงกว่าครูผู้ชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ครูผู้ชายและครูผู้หญิงมีเจตคติและพฤติกรรมการลงโทษนักเรียนทางจิตใจไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ