วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2524

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูชั้นประถมปีที่ ๑ ในกรุงเทพมหานคร โรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา และสังกัดกรุงเทพมหานคร เกี่ยวกับปัญหาในการสอนวิชาภาษาไทยตามหลักสูตรประถมศึกษา พุทธศักราช ๒๕๒๑ วิธีดำเนินการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาในการสอนวิชาภาษาไทย ตามหลักสูตรประถมศึกษา พุทธศักราช ๒๕๒๑ ซึ่งมี ๓ ด้าน คือด้านอาคารสถานที่และแหล่งบริการทางวิชาการ ด้านหลักสูตรและวัสดุหลักสูตร ด้านแผนการสอนภาษาไทยพร้อมทั้งส่วนประกอบต่างๆของแผนการสอนภาษาไทยโดยมีลักษณะคำถามเป็นแบบเขียนเครื่องหมาย แบบเติมคำหรือข้อความ แบบมาตราส่วนประเมินค่า และแบบปลายเปิด ตัวอย่างประชากรเป็นครูชั้นประถมปีที่ ๑ โรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา ๑๐๐ คน และโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร ๑๐๐ คน จากโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา ๓๒ โรง และสังกัดกรุงเทพมหานคร ๗๑ โรง นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์โดยหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหาในการสอนวิชาภาษาไทยตามหลักสูตรประถมศึกษา พุทธศักราช ๒๕๒๑ โดยการทดสอบค่าซี (z-test) สรุปผลการวิจัย ๑. ครูชั้นประถมปีที่ ๑ โรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา และสังกัดกรุงเทพมหานครมีปัญหาในการสอนวิชาภาษาไทย ตามหลักสูตรประถมศึกษา พุทธศักราช ๒๕๒๑ ในด้านอาคารสถานที่และแหล่งบริการทางวิชาการ ๘ เรื่อง และเป็นปัญหาเฉพาะของครูโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร ๖ เรื่อง ด้านหลักสูตรและวัสดุหลักสูตร มีปัญหาเฉพาะของครูโรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษาเพียง ๑ เรื่อง และด้านแผนการสอนภาษาไทยและส่วนประกอบต่างๆของแผนการสอนภาษาไทย ๖ เรื่อง เป็นปัญหาเฉพาะของครูโรงเรียนกรมสามัญศึกษา ๒ เรื่อง และของครูโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร ๒ เรื่อง เรื่องที่เป็นปัญหาของครูทั้งสองสังกัด คือ ความไม่เพียงพอของห้องพักครู เครื่องบันทึกเสียง เครื่องรับโทรทัศน์ เครื่องฉายภาพยนตร์ เครื่องฉายสไลด์ การจัดมุมหนังสือ การสอนซ่อมเสริม โครงการแนะแนว ความไม่มีเวลาเพียงพอในการจัดกิจกรรม การจัดหาและสร้างสื่อการเรียนตามที่กำหนดทำได้ยาก ความไม่มีเวลาเพียงพอในการสร้างสื่อการเรียน สภาพการเก็บรักษาสื่อการเรียนยังไม่เหมาะสม และโรงเรียนขาดงบประมาณด้านสื่อการเรียน ๒. ครูชั้นประถมปีที่ ๑ โรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา และสังกัดกรุงเทพมหานครมีความคิดเห็นส่วนใหญ่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .๐๕ ในด้านอาคารสถานที่และแหล่งบริการทางวิชาการ ๓. ครูชั้นประถมปีที่ ๑ โรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษาและสังกัดกรุงเทพมหานครมีความคิดเห็นส่วนใหญ่ไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .๐๕ ในด้านหลักสูตรและวัสดุหลักสูตร ๔. ครูชั้นประถมปีที่ ๑ โรงเรียนสังกัดกรมสามัญศึกษา และสังกัดกรุงเทพมหานครมีความคิดเห็นบางส่วนแตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .๐๕ และบางส่วนไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .๐๕ ในด้านแผนการสอบสอนภาษาไทยพร้อมทั้งส่วนประกอบต่างๆของแผนการสอนภาษาไทย