วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาค่าความดันโลหิตและอัตราชีพจร ความสัมพันธ์ระหว่างความดันโลหิตและชีพจรท่านอนกับความดันโลหิตและชีพจรท่านั่ง และศึกษาความแตกต่างของความดันโลหิตและชีพจรระหว่างท่านอนกับท่านั่ง และศึกษาความแตกต่างของความดันโลหิตและชีพจรระหว่างท่านอนกับท่านั่งในหญิงปกติและหญิงหลังคลอดปกติ กลุ่มตัวอย่างประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วยนักศึกษาพยาบาลวิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทยและหญิงหลังคลอดปกติของแผนกสูติกรรมโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์สภากาชาดไทย กลุ่มละ 30 คน มีสุขภาพสมบูรณ์อยู่ในวัยเดียวกัน (18-25 ปี) ทำการทดลองวัดความดันโลหิตโดยใช้เครื่องวัดความดันโลหิตและเครื่องหูฟังที่มีความเที่ยงตรงและเชื่อถือได้ ส่วนอัตราชีพจรวัดโดยวิธีการคลำในเวลา 1 นาที วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์จากผลคูณของคะแนนแบบเพียร์สัน (Pearson's Product Moment Correlation Coefficient) และอัตราส่วนวิกฤต (t-test) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ในหญิงปกติและหญิงหลังคลอดปกติอัตราชีพจรท่านอนต่ำกว่าท่านั่ง ส่วนค่าความดันโลหิตท่านอนสูงกว่าท่านั่ง 2. ความสัมพันธ์ของชีพจรและความดันโลหิต (ความดัน Systolic และความดัน Diastolic) ระหว่างท่านอนกับท่านั่งทั้งของหญิงปกติและหญิงหลังคลอดปกติมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .001 ยกเว้นความดัน Diastolic ระหว่างท่านอนกับท่านั่งของหญิงปกติ มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 3. ผลการทดสอบความมีนัยสำคัญของความแตกต่างระหว่าง 3.1 ชีพจรท่านอนกับท่านั่งของหญิงปกติและหญิงหลังคลอดปกติมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ .01 และ .001 ตามลำดับ แสดงให้เห็นว่าชีพจรท่านอนกับท่านั่งทั้งของหญิงปกติและหญิงหลังคลอดปกติมีความแตกต่างกัน 3.2 ความดัน Systolic ท่านอนกับท่านั่งทั้งของหญิงปกติและหญิงหลังคลอดปกติ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .001 แสดงให้เห็นว่าความดัน Systolic ท่านอนกับท่านั่งมีความแตกต่างกัน 3.3 ความดัน Diastolic ท่านอนกับท่านั่งของหญิงหลังคลอดปกติ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ส่วนของหญิงปกติไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่าความดัน Diastolic ท่านอนกับท่านั่งในหญิงหลังคลอดปกติมีความแตกต่างกัน ส่วนในหญิงปกติไม่แตกต่างกัน