วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2517

วิทยานิพนธ์นี้ เป็นการศึกษาค่าวซอเรื่องเจ้าสุวัตร นางบัวคำ โดยเน้นหนักไปในด้านวรรณคดีวิจารณ์ ผู้เขียนได้แบ่งวิทยานิพนธ์ออกเป็น 5 บท ในบทนำ กล่าวถึงความเป็นมาของปัญหา ความมุ่งหมายของการวิจัย ขอบเขตของการวิจัย และวิธีการดำเนินการวิจัยตามลำดับ บทที่สอง กล่าวถึงที่มาและลักษณะค่าวซอของลานนาไทย บทที่สาม กล่าวถึงเรื่องย่อและที่มาของค่าวซอเรื่องเจ้าสุวัตร นางบัวคำ และผู้เขียนได้เสนอข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับผู้แต่งค่าวซอเรื่องนี้เอาไว้ด้วย บทที่สี่ ผู้เขียนได้กล่าวถึงการศึกษาค่าวซอเรื่องเจ้าสุวัตร นางบัวคำ ในเชิงวรรณคดีวิจารณ์ ในด้านลักษณะของเรื่อง ลักษณะตัวละคร ความไพเราะ ภาพพจน์ อารมณ์สะเทือนใจและจินตนาการที่ได้จากเรื่อง ตลอดจนการสอดแทรกภาพของสังคมลานนาไทยบางประการ ในสมัยนั้น ลงในเนื้อเรื่อง อันแสดงถึงอิทธิพลของสังคมที่มีต่อวรรณกรรมเรื่องนี้ ส่วนบทสุดท้าย เป็นการสรุปผลการวิจัยว่า ค่าวซอเรื่องจ้าวสุวัตร นางบัวคำ เป็นวรรณกรรมชาวบ้านที่มุ่งจะให้ความบันเทิงใจ เป็นสำคัญ ผู้เขียนได้เสนอแนะให้มีการชำระต้นฉบับค่าวซอเรื่องนี้เพื่อให้เป็นมาตรฐานและเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่จะศึกษาวรรณกรรมลานนาไทยต่อไป และควรจะมีการศึกษาวรรณกรรมลานนาไทยเรื่องอื่นๆ ในด้านวรรณคดีวิจารณ์และวรรณคดีเปรียบเทียบด้วย