วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2523

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึงการพัฒนาและการนำความรู้ที่ได้จากการศึกษาของมหาบัณฑิตไปใช้ในการทำงาน ลักษณะงานและประสิทธิภาพของงาน ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ มหาบัณฑิตสาขาพลศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 108 คน การวิจัยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลและได้รับแบบสอบถามกลับคือมา ร้อยละ 91.67 ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์โดยการหาค่าร้อยละ หาค่าเฉลี่ยและส่วยเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลของการวิจัยปรากฏว่า มหาบัณฑิตส่วนใหญ่สำเร็จปริญญาบัณฑิตสาขาวิชาพลศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาบัณฑิตทำหน้าที่ในตำแหน่งอาจารย์มากที่สุด และส่วนใหญ่ทำงานในสังกัดของรัฐบาล มหาบัณฑิตร้อยละ 22.45 ทำหน้าที่ด้านพลศึกษา เหตุจูงใจที่ทำให้มหาบัณฑิตไปทำการศึกษาต่อบัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมากที่สุดคือ ต้องการความรู้เพิ่มเติมเพื่อนำไปใช้ในการทำงาน การนำความรู้และประสบการณ์ไปใช้ในการทำงานด้านต่าง ๆ นั้นพบว่า ด้านบริหารและด้านนิเทศใช้ในระดับปานกลาง ด้านการสอนและการวัดผลใช้ในระดับมาก ด้านสถานที่และอุปกรณ์ได้ใช้ในระดับปานกลาง ด้านกิจกรรมเสริมหลักสูตรได้ใช้มากเป็นบางอย่าง ด้านการหาความรู้เพิ่มเติม ด้านการบริการและด้านมนุษย์สัมพันธ์ส่วนใหญ่ได้ใช้ในระดับมาก ผลงานทางวิชาการของมหาบัณฑิตมีหลายประเภทที่มากที่สุดคือ การจัดหรือร่วมจัดประชุมหรือสัมมนาวิชาการ นอกจากนั้น มีผลงานอื่นเช่นการเขียนตำรา การวิจัย การเขียนบทความและการปรับปรุงหลักสูตร มหาบัณฑิตเป็นสมาชิกสมาคมวิชาชีพมากกว่าสมาคมอื่น ๆ และมีส่วนร่วมในการสัมมนาวิชาการของสมาคมมากกว่ากิจกรรมอื่น มหาบัณฑิตมีโครงการพัฒนาวิชาชีพหลายด้าน ได้แก่ ด้านการเรียนการสอน ซึ่งรวมทั้งการพัฒนาหลักสูตรด้วย การเผยแพร่วิชาการและการบริการ การปรับปรุงบุคลากรทางด้านพลศึกษาและโครงการอื่น ๆ ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการจัดหลักสูตร การเรียนการสอนและการจัดประสบการณ์ให้แก่นิสิตบัณฑิตนั้น ปรากฏว่า หลักสูตรควรมีการปรับปรุงเนื้อหาวิชา การเรียนการสอนควรมีการปรับปรุงทั้งผู้เรียนผู้สอนและวิธีสอน การจัดประสบการณ์ควรให้นิสิตได้มีประสบการณ์ตรงมากที่สุด