วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)-- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเอกสาร (Documentary Research) โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาเชิงปริมาณ(Quantitative Content Analysis) มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจสถานภาพของงานวิจัยการสื่อสารกลุ่มในประเทศไทย จากงานวิทยานิพนธ์ของมหาวิทยาลัยต่างๆ ในประเทศไทย รวม 16 สถาบัน ที่ตีพิมพ์ระหว่างปีการศึกษา พ.ศ. 2519-2551 ผลการศึกษาวิจัย พบว่า 1. พบงานวิจัยการสื่อสารกลุ่มทั้งหมด 89 เล่ม โดยมีการศึกษาในด้านจิตวิทยามากที่สุด 2. บริบทในการศึกษาที่พบมากที่สุด คือ บริบททางการศึกษา คิดเป็นร้อยละ 52 รองลงมาคือ บริบททางการแพทย์/สาธารณสุข คิดเป็นร้อยละ 11 3. ประเด็นที่มีการศึกษามากที่สุด คือ การใช้กระบวนการกลุ่ม คิดเป็นร้อยละ 77.3 รองลงมา คือ พฤติกรรมกลุ่ม คิดเป็นร้อยละ 6.1 4. แนวคิดทฤษฎีการสื่อสารกลุ่ม ที่ใช้มากที่สุด คือ ทฤษฎีสนาม คิดเป็นร้อยละ 8.6 รองลงมาคือ ทฤษฎีบุคลิกภาพของกลุ่ม และทฤษฎีเครือข่ายการสื่อสาร จำนวนเท่ากัน คิดเป็นร้อยละ 2.6 และทฤษฎีสัมฤทธิ์ผลของกลุ่ม คิดเป็นร้อยละ 2.0 5. วิธีการเก็บข้อมูลที่ใช้มากที่สุด คือ การสังเกตการณ์ คิดเป็นร้อยละ 17.7 รองลงมาคือ การวิจัยเชิงทดลอง โดยเฉพาะการจัดกิจกรรมกลุ่มและปฏิสัมพันธ์กลุ่ม คิดเป็นร้อยละ 12.3 6. องค์ความรู้ที่พบมากที่สุด คือ องค์ความรู้ในด้านบทบาทและประสิทธิภาพของกลุ่ม โดยพบว่า การใช้กิจกรรมกลุ่มทำให้เกิดประสิทธิภาพมากกว่า รองลงมาคือ การรวมตัว/การก่อตัวของกลุ่ม โดยพบ ขั้นตอนในการรวมตัว/ก่อตัวของกลุ่ม 7. ปัญหาและอุปสรรคในการทำวิจัยที่พบมากที่สุด คือ ปัญหาเกี่ยวกับวิธีการเก็บข้อมูล โดยเฉพาะในเรื่อง ระยะเวลาการเก็บข้อมูลมีอย่างจำกัด รองลงมาคือ ปัญหาเกี่ยวกับกลุ่มตัวอย่าง โดยเฉพาะในเรื่อง กลุ่มตัวอย่างมีจำนวนจำกัด มีจำนวนเท่ากัน คิดเป็นร้อยละ 25.0