วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2520

วัตถุประสงค์ของการวิจัย การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบจำลองการสอนสังคมศึกษา เรื่องประเทศเพื่อนบ้าน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และเพื่อเปรียบเทียบสัมฤทธิผลหลังการใช้แบบจำลองการสอนระหว่างกลุ่มทดลองซึ่งเรียนด้วยการเน้นทักษะการใช้แผนที่กับกลุ่มควบคุมซึ่งเรียนด้วยวิธีสอนแบบธรรมดาไม่เน้นทักษะการใช้แผนที่ ตัวอย่างประชากรเป็นนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ฝ่ายประถม วิธีดำเนินการวิจัย 1. ผู้วิจัยได้ศึกษาหลักสูตรประถมศึกษา หนังสือแบบเรียน คู่มือครู เนื้อหาวิชาสังคมศึกษา เรื่องประเทศเพื่อนบ้าน รวมทั้งศึกษาโครงการสอนวิชาสังคมศึกษา แล้วจึงสร้างแบบจำลองการสอนสังคมศึกษาเรื่องประเทศเพื่อนบ้านจำนวน 8 เรื่อง 2. สร้างแบบสอบสัมฤทธิผลทางการเรียนแล้วทำการวิเคราะห์ปรับปรุงจนมีคุณภาพเชื่อถือได้ และนำแบบสอบถามนี้ไปทดสอบนักเรียนทั้งกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมก่อนการทดลองสอนและหลังทดลองสอน 3. นำแบบจำลองการสอนที่สร้างขึ้นไปใช้สอนนักเรียน 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งสอนโดยเน้นทักษะการใช้แผนที่ เรียกว่า กลุ่มทดลอง อีกกลุ่มหนึ่งสอนวิธีการสอนแบบธรรมดาไม่เน้นทักษะการใช้แผนที่ เรียกว่า กลุ่มควบคุม เมื่อทำการสอนเป็นเวลา 4 สัปดาห์แล้ว ผู้วิจัยได้ทดสอบสัมฤทธิผลทางการเรียนของนักเรียนทั้ง 2 กลุ่ม ด้วยแบบสอบชุดเดิม การวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อเปรียบเทียบสัมฤทธิผลทางการเรียนวิชาสังคมศึกษาซึ่งเน้นทักษะการใช้แผนที่ ผู้วิจัยได้ใช้การทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัย ผลการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้รับจากการทดสอบปรากฏว่า ตัวอย่างประชากรทั้งกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีสัมฤทธิผลทางการเรียนวิชาสังคมศึกษาสูงขึ้นหลังจากที่ครูได้ใช้แบบจำลองการสอนที่ระดับความมีนัยสำคัญ .01 และสัมฤทธิผลทางการเรียนของนักเรียนที่เรียนโดยเน้นทักษะการใช้แผนที่กับนักเรียนที่เรียนแบบธรรมดาไม่แตกต่างกันที่ระดับความมีนัยสำคัญ .05