วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การเกิดตะกรันในเครื่องระเหยของเหลวดำ ทำให้ประสิทธิภาพในการระเหยของเครื่องระเหยลดลง ซึ่งส่งผลให้กำลังการผลิตและประสิทธิภาพการผลิตลดลง ตลอดจนการใช้พลังงาน เพิ่มขึ้นและสูญเสียโอกาสในการผลิตจากการหยุดการทำงานเพื่อทำความสะอาดเครื่องระเหย งานวิจัยนี้ได้หาปัจจัยที่มีผลกระทบและวิธีการควบคุมการเกิดตะกรันในเครื่องระเหยโดยทำการ วิเคราะห์หาปริมาณของโซเดียมซัลเฟต โซเดียมคาร์บอเนตและโซเดียมทั้งหมดในของเหลวดำ และคำนวณหาค่าวิกฤตของของแข็งในของเหลวดำ (Critical black liquor solid: critical BLS) นำค่าที่ได้จากการคำนวณมาเปรียบเทียบกับค่าขีดจำกัดการละลายของของเหลวดำที่เกิดตะกรัน จริง ผลจากการศึกษาพบว่าสมการอย่างง่ายซึ่งแสดงความสัมพันธ์ระหว่างค่าวิกฤตของของแข็ง ในของเหลวดำกับปริมาณของโซเดียมซัลเฟต โซเดียมคาร์บอเนตและโซเดียมทั้งหมดในของแข็ง ของของเหลวดำสามารถทำนายตำแหน่งการเกิดตะกรันได้ จากนั้นได้หาตำแหน่งที่เหมาะสมใน การเติมโซเดียมซีควิซัลเฟตและแอชเพื่อควบคุมการเกิดตะกรันในเครื่องระเหยของเหลวดำ