วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

การรับโทษหนักขึ้นเนื่องจากการเพิ่มโทษกับเหตุฉกรรจ์ในคดีอาญา เป็นมาตรการที่ทำให้ผู้กระทำผิดต้องรับโทษสูงกว่าอัตราโทษตามปกติที่กฎหมายกำหนดไว้ โดยรัฐมุ่งที่จะใช้อัตราโทษที่รุนแรงขึ้น เป็นเครื่องยับยั้งหรือกำราบปราบปรามอาชญากรรมให้ได้ผลดียิ่งขึ้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ทำการศึกษาวิเคราะห์มาตรการรับโทษหนักขึ้นในสองส่วนด้วยกัน ส่วนแรกได้แก่การรับโทษหนักขึ้นเนื่องจากการกระทำความผิดอีกตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 92 และมาตรา 93 ส่วนที่ 2 ได้แก่ การรับโทษหนักขึ้นเนื่องจากเหตุฉกรรจ์ในคดีอาญา ในส่วนแรกผู้วิจัยมุ่งศึกษาถึงแนวความคิด ทฤษฎีและวัตถุประสงค์ที่อยู่เบื้องหลังมาตรการการรับโทษหนักขึ้นเนื่องจากการกระทำความผิดอีก พบว่ามาตรการดังกล่าวที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน มีวัตถุประสงค์ที่ต้องการให้ผู้กระทำความผิดได้รับการลงโทษให้สาสมกับความผิดที่ได้กระทำลง โดยมุ่งที่จะใช้โทษเป็นการแก้แค้นทดแทนการกระทำความผิดและเพื่อเป็นการข่มขู่หรือป้องกันอาชญากรรม ซึ่งจากผลการวิจัยพบว่าแนวความคิดและวัตถุประสงค์ดังกล่าว น่าจะไม่ชอบด้วยเหตุผลและไม่สอดคล้องกับแนวความคิดและวัตถุประสงค์ของการลงโทษในปัจจุบัน ที่ยอมรับกันว่าโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดนั้น จะต้องเหมาะสมแก่ตัวผู้กระทำความผิดโดยมุ่งถึงการแก้ไข ที่จะให้ผู้กระทำความผิดกลับตัวเป็นคนดีได้ด้วย ผู้วิจัยได้ศึกษาถึงหลักเกณฑ์การเพิ่มโทษเนื่องจากการกระทำความผิดอีกที่ใช้ในกฎหมายอื่นที่มีลักษณะโทษทางอาญา พบว่าการเพิ่มโทษเนื่องจากการกระทำความผิดอีกที่ใช้อยู่ในกฎหมายอื่นที่มีลักษณะโทษทางอาญานั้น มีหลักเกณฑ์และวิธีการบางประการแตกต่างไปจากหลักเกณฑ์และวิธีการการเพิ่มโทษ เนื่องจากการกระทำความผิดอีกที่ใช้อยู่ในประมวลกฎหมายอาญา ทั้งๆที่กฎหมายดังกล่าวต่างก็มีวัตถุประสงค์ที่จะใช้โทษที่หนักขึ้นเป็นเครื่องกำราบปราบปรามผู้กระทำความผิดเช่นเดียวกัน ในส่วนที่เกี่ยวกับการรับโทษหนักขึ้นเนื่องจากเหตุฉกรรจ์ในคดีอาญา ผู้วิจัยได้ศึกษาถึงแนวความคิด ทฤษฎีและวัตถุประสงค์ ที่อยู่เบื้องหลังการรับโทษหนักขึ้น เนื่องจากเหตุฉกรรจ์พบว่ามาตรการดังกล่าวมีแนวความคิดในการลงโทษที่ต้องการให้ผู้กระทำความผิด ได้รับการลงโทษให้สาสมกับการกระทำความผิดที่ได้กระทำลง ตามแนวความคิดของสำนักอาชญาวิทยาคลาสสิค ซึ่งยึดถือหลักในการลงโทษว่าการลงโทษควรให้เหมาะสมกับอาชญากรรม จากการศึกษาวิจัยพบว่าการบัญญัติเหตุฉกรรจ์ในกฎหมายอาญาของไทยในบางลักษณะได้ก่อให้เกิดปัญหาในการบังคับใช้กฎหมายหลายประการ เช่น ปัญหาที่เกิดจากการบัญญัติเหตุฉกรรจ์บางลักษณะซ้ำซ้อนกัน เป็นเหตุให้ผู้กระทำความผิดต้องรับโทษหนักขึ้นเกินความจำเป็น และในประการสุดท้ายผู้วิจัยได้เปรียบเทียบให้เห็นถึงผลของการกระทำความผิดทางอาญาที่เกิดขึ้นทั่วประเทศกับการบัญญัติเพิ่มเติมอัตราโทษ และการบัญญัติเหตุฉกรรจ์เพิ่มเติมขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า การที่รัฐมุ่งที่จะใช้อัตราโทษที่รุนแรงขึ้นเพื่อจะให้มีผลต่อการกำราบปราบปรามการกระทำความผิดนั้น มิได้ประสบความสำเร็จเท่าที่ควรในการทำให้การกระทำความผิดลดลง