วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,2553

ศึกษาความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากการสำรวจข้อมูลการเคลื่อนย้ายสินค้าในประเทศไทย ซึ่งดำเนินการสำรวจโดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2550 โดยแบ่งความคลาดเคลื่อนที่เกิดขึ้นออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ ความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากการสุ่มตัวอย่างและความคลาดเคลื่อนที่ไม่ได้เกิดจากการสุ่มตัวอย่าง การศึกษาความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากการสุ่มตัวอย่างจะเป็นการศึกษาเกี่ยวกับ 1) ข้อมูลที่อยู่นอกเหนือขอบเขตการสำรวจ และ 2) ความคลาดเคลื่อนจากแผนการสำรวจ โดยการเปรียบเทียบขนาดของสถานประกอบการที่สำรวจได้จริง กับขนาดของสถานประกอบการที่ใช้เป็นกรอบในการสุ่มตัวอย่าง เนื่องจากสาเหตุหลักของความคลาดเคลื่อนที่ไม่ได้เกิดจากการกสุ่มตัวอย่างในการสำรวจครั้งนี้ น่าจะเกิดจากการรายงานปริมาณการขนส่งที่ไม่ครบถ้วน การศึกษาความคลาดเคลื่อนที่ไม่ได้เกิดจากการสุ่มตัวอย่าง จึงเริ่มด้วยการประยุกต์ใช้เทคนิคทางสถิติในการแยกกลุ่ม ผลการสำรวจซึ่งน่าจะจัดเป็นข้อมูลที่มีความสมบูรณ์ โดยข้อมูลที่ได้จากผลการสำรวจกลุ่มนี้ถูกนำไปพัฒนาเป็นความสัมพันธ์ที่แสดงถึงผลของคนงานในสถานประกอบการ ต่อปริมาณการขนส่งที่เกิดขึ้น ซึ่งจะนำไปใช้พยาการณ์ปริมาณการขนส่งที่น่าจะเกิดขึ้นจากสถานประกอบการ ซึ่งถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่มีข้อมูลไม่สมบูรณ์ ความคลาดเคลื่อนที่ไม่ได้เกิดจากการสุ่มตัวอย่างจะวัดจากความแตกต่างระหว่าง ค่าประมาณการดังกล่าวกับค่าที่ได้จากการสำรวจจริง โดยสินค้าที่วิเคราะห์ในการศึกษานี้ประกอบด้วย สินค้าอุปโภค สินค้าบริโภค วัสดุก่อสร้าง เหล็ก เครื่องจักร ผลิตภัณฑ์พลาสติก เคมีภัณฑ์ ปูนซีเมนต์ มันสำปะหลังและน้ำตาล ผลการศึกษาพบว่า ในส่วนของความคลาดเคลื่อนที่เกิดจากการสุ่มตัวอย่าง มีประเภทกิจกรรมทางเศรษฐกิจสำคัญหลายประเภท ที่ไม่ได้อยู่ในขอบเขตการสำรวจข้อมูล ประกอบด้วย การป่าไม้ การประมง และการก่อสร้าง และกว่า 40% ของผู้ถูกสำรวจรายงานขนาดของสถานประกอบการที่แตกต่างจากที่ใช้เป็นกรอบในการสำรวจ ในการวิเคราะห์ความคลาดเคลื่อนที่ไม่ได้เกิดจากการสุ่มตัวอย่างพบว่า ความสัมพันธ์ระหว่างคนงานในสถานประกอบการและปริมาณการขนส่งสินค้าของสินค้าประเภท วัสดุก่อสร้าง ปูนซีเมนต์ เหล็ก พลาสติก เครื่องอุปโภค เครื่องบริโภค น้ำตาล และมันสำปะหลัง มีนัยสำคัญ