วิทยานิพนธ์ (สต.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีประมาณการแจกแจงระหว่างวิธีแจ็คไนฟ์ กับ วิธีบูตสแตรป โดยจะประมาณพารามิเตอร์ค่าเฉลี่ย ความแปรปรวน ความเบ้ และความโด่ง ทั้งการประมาณแบบจุด และการประมาณแบบช่วง ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยได้จากการจำลองโดยเทคนิคมอนติคาร์โล สำหรับการแจกแจงปกติปลอมปน มีพารามิเตอร์กำหนดความแปรปรวน( Q2) เท่ากับ 25 เปอร์เซ็นต์การปลอมปน(p) เท่ากับ 10% และ 30% และสเกลแฟคเตอร์(c) เท่ากับ 5 และ 10 สำหรับการแจกแจงชี้กำลัง มีค่าพารามิเตอร์ β เท่ากับ 0.1, 0.5, 1 และ 1.5 สำหรับการแจกแจงแกมมา มีค่าพารามิเตอร์ α เท่ากับ 3, 4, 6 และ 8 ค่าพารามิเตอร์ β เท่ากับ 0.1 โดยกำหนดขนาดตัวอย่าง เท่ากับ 100, 200, 300, 400, 500, 600, 700, 800, 900 และ 1,000 การจำลองข้อมูลกระทำซ้ำ 500 ครั้ง ในแต่ละสถานการณ์ ค่าเฉลี่ยความคลาดเคลื่อนกำลังสอง และความเอนเอียง เป็นเกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบการประมาณค่าแบบจุด และสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่น เป็นเกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบการประมาณค่าแบบช่วง ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ กรณีการประมาณค่าแบบจุด : พบว่า โดยส่วนใหญ่ประมาณ 71.43% วิธีบูตสแตรป จะมีประสิทธิภาพดีกว่า วิธีแจ็คไนฟ์ กรณีการประมาณค่าแบบช่วง : พบว่า ทุกค่าพารามิเตอร์ ในทุกๆลักษณะการแจกแจง วิธีบูตสแตรป จะมีประสิทธิภาพดีกว่า วิธีแจ็คไนฟ์