วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2518

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อสำรวจปัญหาการใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย ฉบับพุทธศักราช 2518 ในเขตการศึกษา 9 วิธีดำเนินการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามจำนวน 14 ชุด แยกตามประเภทของบุคลากร โดยมีลักษณะคำถามเป็นแบบตรวจสอบปัญหา มาตราส่วนประมาณค่า และคำถามปลายเปิด เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลาย ฉบับพุทธศักราช 2518 ที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในโรงเรียนมัธยมสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ในเขตการศึกษา 9 จำนวน 7 โรงเรียน (ยกเว้นโรงเรียนมัธยมแบบประสม) บุคลากรที่ใช้เป็นประชากร ประกอบด้วยผู้บริหารโรงเรียน หัวหน้าหมวดวิชาที่ดำรงตำแหน่งในหมวดวิชาภาษาไทย หมวดวิชาสังคมศึกษา หมวดวิชาพลานามัย หมวดวิชาวิทยาศาสตร์ หมวดวิชาคณิตศาสตร์ หมวดวิชาภาษาอังกฤษ หมวดวิชาศิลปศึกษา และหมวดวิชาศิลปปฏิบัติ อาจารย์ผู้สอนในแต่ละหมวดวิชาดังกล่าว เจ้าหน้าที่ต่างๆในโรงเรียน ได้แก่ เจ้าหน้าที่แนะแนว เจ้าหน้าที่ทะเบียน เจ้าหน้าที่วัดผลการศึกษาและเจ้าหน้าที่ห้องสมุด แบบสอบถามที่ส่งไปทั้งหมด 210 ชุด ได้รับคืนมา 182 ชุด คิดเป็นร้อยละ 86.67 ของแบบสอบถามที่ส่งไปทั้งหมด การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์แห่งสหสัมพันธ์จากตำแหน่งของคะแนน ผลการวิจัย ข้อมูลที่ได้จากการวิจัยสรุปได้ว่า การประกาศใช้หลักสูตรอย่างกระทันหันทำให้เกิดปัญหามากมายดังต่อไปนี้ ในด้านบริหารหลักสูตร ประสบปัญหาในหลายๆด้าน ซึ่งได้แก่ ความขาดแคลนจำนวนบุคลากรที่รับผิดชอบงานด้านต่างๆ ความเพียงพอของหนังสือหลักสูตรและเอกสารชุดคู่มือประกอบหลักสูตร การกำหนดนโยบายร่วมกันระหว่างโรงเรียนในกลุ่ม และการจัดโปรแกรมการเรียนให้สอดคล้องกับสภาพของท้องถิ่นและความสนใจของผู้เรียน ในด้านการสอนและการประเมินผลมีปัญหาเกี่ยวกับ 1) การเขียนจุดมุ่งหมายเชิงพฤติกรรมของอาจารย์ผู้สอน 2) การปรับเนื้อหาให้เหมาะสมและสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน 3) ความไม่เพียงพอของเวลาที่จะใช้สอนให้ครบตามหลักสูตร การฝึกปฏิบัติ การทำแบบฝึกหัดและการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองของนักเรียน 4) การขาดความรู้พื้นฐานที่เพียงพอ ก่อให้เกิดปัญหาในการเลือกเรียนบางรายวิชา 5) ความขาดแคลนของหนังสือแบบเรียน หนังสืออ่านประกอบ อุปกรณ์การสอน และงบประมาณ โดยเฉพาะในวิชาที่ต้องการวัสดุอุปกรณ์และห้องเรียนห้องพิเศษ ปัญหาที่กล่าวมาข้างต้นเกิดขึ้นในหลายหมวดวิชา แม้จะมีปัญหาคล้ายคลึงกันก็ตาม แต่ละหมวดวิชามีปัญหามากน้อยแตกต่างกันออกไป การสำรวจปัญหาครั้งนี้ ได้จัดระดับปัญหาให้เห็นเด่นชัดในแต่ละหมวดวิชาด้วย เจ้าหน้าที่ทั้ง 4 ฝ่าย ซึ่งได้แก่ เจ้าหน้าที่แนะแนว เจ้าหน้าที่ทะเบียน เจ้าหน้าที่วัดผลการศึกษาและเจ้าหน้าที่ห้องสมุด ประสบปัญหาในระดับสูงคล้ายคลึงกันในด้านเหล่านี้คือ 1) การขาดแคลนบุคลากรซึ่งจะทำหน้าที่แต่ละฝ่ายโดยเฉพาะ 2) การขาดแคลนงบประมาณ สถานที่และอุปกรณ์ที่จะใช้ในการดำเนินงาน 3) ความไม่ชัดเจนของระเบียบที่จะใช้ในการปฏิบัติงาน เจ้าหน้าที่แนะแนวประสบปัญหาที่แตกต่างกันออกไปเกี่ยวกับการให้ข้อมูลของผู้ปกครองและบุคลากรในโรงเรียน เจ้าหน้าที่ทะเบียนประสบปัญหาเกี่ยวกับระยะเวลาที่ใช้ในการลงทะเบียน เจ้าหน้าที่วัดผลการศึกษาประสบปัญหาเกี่ยวกับระยะเวลาที่กำหนดให้อาจารย์ส่งผลการเรียน และเจ้าหน้าที่ห้องสมุดประสบปัญหาเกี่ยวกับความไม่เพียงพอของหนังสือที่จะให้บริการในห้องสมุด