วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ประเมินหลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการโฆษณา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ (2) หาแนวทางในการพัฒนาหลักสุตรการศึกษาด้านการโฆษณา/การสื่อสารการตลาดในระดับปริญญาโท โดยแบ่งวิธีการวิจัยออกเป็น 2 ลักษณะ ได้แก่ การวิจัยเชิงคุณภาพ โดยวิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกจาก (1) คณาจารย์ประจำหลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการโฆษณา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 6 คน (2) อาจารย์ผู้ดูแลหลักสูตรการศึกษาด้านการโฆษณา/การสื่อสารการตลาดในสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนในระดับปริญญาโท จำนวน 10 คน และ (3) ผู้บริหาร/หัวหน้าฝ่ายในบริษัทตัวแทนโฆษณา จำนวน 21 คน และการวิจัยเชิงปริมาณ โดยวิธีการวิจัยเชิงสำรวจ จากนิสิตเก่า/นิสิตปัจจุบันที่ศึกษาในหลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการโฆษณา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปีการศึกษา 2538 ถึงปีการศึกษา 2546 จำนวน 111 คน และผู้บังคับบัญชาของมหาบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาจากหลักสูตรนิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการโฆษณา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 53 คน ผลการวิจัยพบว่า การดำเนินการของหลักสูตรนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการโฆษณา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในภาพรวมนั้น มีความเหมาะสมในระดับสูง อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ควรจะต้องปรับปรุง ได้แก่ เนื้อหารายวิชา อุปกรณ์อำนวยความสะดวกต่างๆ ลักษณะการเรียนการสอน กิจกรรมเสริมหลักสูตร และการวัดผล/ประเมินผล นอกจากนี้ยังควรปรับปรุงคุณภาพของมหาบัณฑิตที่สำเร็จการศึกษาให้ดียิ่งขึ้น โดยเฉพาะทักษะภาษาอังกฤษ ทักษะการสื่อสาร ทักษะในการวิเคราะห์ ทัศนคติที่ดีในการทำงาน และความเป็นผู้นำ ส่วนแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรการศึกษาด้านการโฆษณา/การสื่อสารการตลาดในระดับปริญญาโทนั้น ปัจจัยที่มีความสำคัญและมีผลต่อคุณภาพการศึกษาก็คือ อาจารย์ผู้สอน และกระบวนการเรียนการสอน ดังนั้น จึงควรปรับปรุงเรื่องดังกล่าว เพื่อที่จะสามารถผลิตบุคลากรให้ตรงกับความต้องการของตลาดแรงงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น