วิทยานิพนธ์ (พย.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของโปรแกรมการรับรู้ความจริงแบบบูรณาการต่อภาวะสูญเสียความทรงจำของผู้ป่วยหลังการบาดเจ็บที่ศีรษะ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยที่มีภาวะสูญเสียความทรงจำหลังการบาดเจ็บที่ศีรษะที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์จำนวน 40 คน จับคู่ให้มีความคล้ายคลึงกันในเรื่องอายุ การได้รับการผ่าตัดและไม่ได้รับการผ่าตัด ตำแหน่งที่ได้รับบาดเจ็บ ระดับการรู้คิด คะแนน GOAT และชนิดของการสูญเสียความทรงจำ สุ่มกลุ่มตัวอย่างเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมกลุ่มละ 20 คน โดยกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ ส่วนกลุ่มทดลองได้รับการพยาบาลตามปกติร่วมกับโปรแกรมการรับรู้ความจริงแบบบูรณาการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมการรับรู้ความจริงแบบบูรณาการที่พัฒนาจากแนวคิด Reality Orientation ของ Thomas และคณะ(2003) ประกอบด้วย การฟื้นฟูความจำด้านวัน เวลา สถานที่ บุคคล การใช้เหตุผล และความจำด้านการใช้ภาษา ทำการฟื้นฟูซ้ำ ๆ เป็นเวลา 14 วัน การประเมินการฟื้นฟูความจำด้วยแบบทดสอบ The Galveston Orientation and Amnesia Test (GOAT) ซึ่งได้ผ่านการตรวจความตรงเชิงเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิได้ดัชนีความตรงตามเนื้อหาเท่ากับ 1.0 และหาความเที่ยงสัมประสิทธิ์อัลฟาของครอนบาคเท่ากับ .86 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ภาวะสูญเสียความทรงจำของผู้ป่วยภายหลังได้รับโปรแกรมการรับรู้ความจริงแบบบูรณาการของกลุ่มทดลองน้อยกว่าก่อนได้รับโปรแกรมฯอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t=-11.89, p<.05) 2. ภาวะสูญเสียความทรงจำของผู้ป่วยภายหลังได้รับโปรแกรมการรับรู้ความจริงแบบบูรณาการน้อยกว่ากลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t=4.41, p<.05)