วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์ด้านจิตใจของผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะลุกลาม โดยใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพตามแนวคิดเชิงปรากฏการณ์วิทยา ผู้ร่วมวิจัยเป็นผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะลุกลามที่ได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง จำนวน 9 ราย เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การบันทึกเทปและจดบันทึกภาคสนาม วิเคราะห์ข้อมูลตามเนื้อหาแบบคำต่อคำ ผลการศึกษาพบว่าประสบการณ์ด้านจิตใจของผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะลุกลาม สามารถแยกได้ 4 ประเด็น คือ 1) ความทุกข์อันเนื่องมาจากโรคมะเร็งลุกลามสร้างความเจ็บปวดทรมานด้านร่างกาย จิตใจถูกรบกวนด้วยความคิดถึงความตายและการพลัดพรากจากสิ่งที่รัก 2) การประคับประคองชีวิตให้ดำรงอยู่ คือการดำเนินชีวิตอยู่อย่างมีความหวัง การปรับตัวกับความเปลี่ยนแปลงและการยอมรับสภาพที่เกิดขึ้น 3)ความต้องการด้านคุณภาพชีวิตเพื่อตอบสนองความพึงพอใจในชีวิตและการดำเนินชีวิตอยู่อย่างมีคุณภาพ ซึ่งประกอบด้วย การมีชีวิตเหมือนคนปกติ ได้รับการเคารพในคุณค่าและศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ และความสามารถในการพึ่งพาตนเอง 4) การเผชิญกับภาวะใกล้ตายคือการรับรู้ถึงความตายที่จะเกิดขึ้น เป็นช่วงเวลาของการปลดเปลื้องสิ่งที่ห่วงกังวล การยอมรับความจริง การใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีค่าและการดำเนินชีวิตอย่างไม่มีเงื่อนไข การวิจัยในครั้งนี้ทำให้เข้าใจความหมายและประสบการณ์ด้านจิตใจของผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะลุกลาม ผลการวิจัยสามารถนำไปพัฒนาแนวทางการปรึกษาเชิงจิตวิทยาเพื่อสนับสนุนความหวังและการดำเนินชีวิตอยู่อย่างคุณภาพตลอดจนการเผชิญภาวะใกล้ตายอย่างสงบสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะลุกลาม