วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างตัวแบบในการคำนวณและเปรียบเทียบค่าอัตราเบี้ยประกันชีวิตสุทธิจ่ายครั้งเดียวของการประกันชีวิตแบบชั่วระยะเวลาและแบบสะสมทรัพย์ ซึ่งแบ่งเป็น 4 กรณี คือ กรณีที่ 1 เมื่ออัตรามรณะและอัตราดอกเบี้ยมีค่าที่แน่นอนชัดเจน กรณีที่ 2 เมื่ออัตรามรณะมีค่าที่แน่นอนชัดเจนและอัตราดอกเบี้ยมีค่าแบบเฟ้นสุ่มโดยใช้ตัวแบบการถดถอยฟัซซี กรณีที่ 3 เมื่ออัตรามรณะมีค่าแบบเฟ้นสุ่มโดยใช้ตัวแบบการถดถอยฟัซซี และอัตราดอกเบี้ยมีค่าที่แน่นอนชัดเจน และกรณีที่ 4 เมื่ออัตรามรณะและอัตราดอกเบี้ยมีค่าแบบเฟ้นสุ่มโดยใช้ตัวแบบการถดถอยฟัซซี ข้อมูลที่ใช้ในงานวิจัยคือจำนวนประชากรและจำนวนการตายจำแนกตามเพศและอายุของปี พ.ศ. 2541 – 2551 จากกระทรวงมหาดไทยและกระทรวงสาธารณสุข รวมทั้งราคาพันธบัตรรัฐบาลประเภทหุ้นกู้ของปี พ.ศ. 2552 จากสมาคมตลาดตราสารหนี้แห่งประเทศไทย ผลการศึกษาพบว่า ค่าอัตราเบี้ยประกันชีวิตสุทธิจ่ายครั้งเดียวของการประกันชีวิตแบบชั่วระยะเวลาและแบบสะสมทรัพย์ในกรณีที่ 1 ให้ค่าที่แน่นอน ซึ่งต่างจากค่าเบี้ยประกันชีวิตของอีก 3 กรณีที่เหลือที่ให้ค่าอัตราเบี้ยประกันชีวิตออกมาเป็นช่วง เมื่อเปรียบเทียบค่าอัตราเบี้ยประกันชีวิตของทั้ง 4 กรณี พบว่า ค่าอัตราเบี้ยประกันชีวิตในกรณีที่ 4 ให้ค่าครอบคลุมกว่าค่าอัตราเบี้ยประกันชีวิตในกรณีที่ 1 กรณีที่ 2 และกรณีที่ 3 นอกจากนี้ยังพบว่าเมื่อรายอายุของผู้เอาประกันภัยสูงขึ้นความกว้างของช่วงเบี้ยประกันชีวิตมีค่าสูงขึ้นด้วย