วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

อาชญากรรมเกี่ยวกับการฉ้อโกงการประกันชีวิตนับวันจะเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ และการก่ออาชญากรรมนั้นสร้างความเสียหายเป็นจำนวนมหาศาล ให้กับระบบเศรษฐกิจ สังคม และประเทศชาติ และในหลายครั้งที่การฉ้อโกงเงินประกันชีวิตนั้น ทำให้ผู้เอาประกันชีวิต หรือผู้ถูกเอาประกันชีวิตต้องสูญเสียชีวิต แต่กฎหมายอาญาที่เกี่ยวกับความผิดฐานฉ้อโกงที่มีใช้บังคับอยู่ในปัจจุบัน ยังไม่เพียงพอที่จะเข้ามาควบคุมการฉ้อโกงการประกันชีวิต ที่เป็นอาชญากรรมทางเศรษฐกิจได้ และไม่มีกฎหมายบัญญัติความผิดฐานฉ้อโกงการประกันชีวิตไว้ โดยเฉพาะทำให้ไม่มีการฟ้องร้องคดีเกี่ยวกับการฉ้อโกงการประกันชีวิต เป็นเหตุให้มีการฉ้อโกงการประกันชีวิตเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งต่างกับความผิดฐานฉ้อโกงประกันวินาศภัย ที่กฎหมายได้บัญญัติไว้เป็นอีกมาตรหนึ่งต่างหาก และสามารถบังคับใช้ได้ผลดี หากเปรียบเทียบความร้ายแรงระหว่างการฉ้อโกงประกันวินาศภัย กับการฉ้อโกงประกันชีวิตแล้วจะเห็นว่า การฉ้อโกงการประกันชีวิตนั้นมีความร้ายแรงกว่า การฉ้อโกงประกันวินาศภัยอย่างมากมาย เพราะการฉ้อโกงการประกันชีวิตนั้น อาจส่งผลร้ายถึงชีวิตของผู้เอาประกันชีวิต หรือผู้ถูกเอาประกันชีวิต ส่วนการฉ้อโกงประกันวินาศภัยนั้นเพียงแต่ทำความเสียหาย แก่ทรัพย์สินเท่านั้น วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงมุ่งศึกษาปัญหาของการฉ้อโกงเกี่ยวกับการประกันชีวิต และการบังคับใช้กฎหมายที่มีอยู่ในปัจจุบันว่า มีความเหมาะสมหรือความไม่เหมาะสมอย่างไร ซึ่งจากการศึกษาวิจัยแล้วเห็นว่า ควรมีกฎหมายอาญาบัญญัติความผิดฐานฉ้อโกงการประกันชีวิตไว้ โดยเฉพาะให้เหมือนกับการฉ้อโกงประกันวินาศภัย และเห็นควรกำหนดอัตราโทษให้สูงกว่าการฉ้อโกงประกันวินาศภัย เพื่อให้สามารถป้องกันปราบปรามอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ ที่เกี่ยวกับการฉ้อโกงการประกันชีวิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมสำหรับผู้ร่วมเอาประกันชีวิตทุกคน และเกิดความสงบสุขในสังคม