วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยนี้ดำเนินการภายในโรงงานกรณีศึกษาแห่งหนึ่งซึ่งเป็นบริษัทผู้ผลิตชิ้นส่วนอิเล็คทรอนิคส์หลายรูปแบบ โดยผลิตภัณฑ์ที่เลือกศึกษาคือสายเคเบิลขนาดเล็ก ต้องมีการปรับปรุงกระบวนการผลิตเพื่อสร้างความพึงพอใจให้กับลูกค้าทั้งทางด้านคุณภาพ ต้นทุน ราคา และการส่งมอบที่ตรงเวลา ดังนั้นจึงต้องมีการศึกษาสภาพการทำงานในปัจจุบันเพื่อปรับปรุงกระบวนการผลิตและลดความสูญเสียที่เกิดขึ้น ซึ่งมีต้นทุนการผลิตที่สูงถึง 94.8% ของราคาขาย วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือ เพื่อลดความสูญเปล่าที่เกิดขึ้นในกระบวนการผลิตสายเคเบิลขนาดเล็ก และแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นโดยการออกแบบกระบวนการผลิตสายเคเบิลขนาดเล็ก โดยประยุกต์ใช้แนวทางของลีน ซิก ซิกมา ขั้นตอนการดำเนินงานวิจัยนี้ประกอบไปด้วย 5 ระยะได้แก่ (I) ระยะการกำหนดปัญหาได้คัดเลือกปัญหาที่จะวิเคราะห์หาสาเหตุและแนวทางแก้ไขคือ ผลิตภัณฑ์รุ่น B–004 นั้น มีโครงสร้างต้นทุนที่สูงที่สุดเมื่อเทียบแต่ละผลิตภัณฑ์ (II) ระยะการวัดผลพบว่าสามารถระบุประเภทของกิจกรรมที่ไม่ก่อให้เกิดมูลค่าออกมาได้ ซึ่งมีสัดส่วนของกิจกรรมประเภทนี้สูงถึง 65% ของกิจกรรมทั้งหมดและปัญหาของเสียที่เกิดขึ้นคือ ปัญหาการเกิดไฟฟ้าลัดวงจร Short circuit (III) ระยะการวิเคราะห์สภาพปัญหาคือ วิเคราะห์ความสูญเปล่าทั้ง 7 ประการ (IV) ระยะการหาวิธีการแก้ปัญหาประกอบไปด้วยการออกแบบกระบวนการผลิตโดยใช้หลักการ ECRS เพื่อลดความสูญเปล่าจากรอบการผลิตที่มากเกินไป การปรับปรุงการวางผังกระบวนการผลิตเพื่อลดความสูญเปล่าจาการขนส่ง การลดความสูญเปล่าจากสินค้าคงคลังที่ไม่จำเป็นโดยหลักการ 5 ส การลดข้อบกพร่องในกระบวนการผลิตโดยการออกแบบการทดลอง และนำวิธีการแก้ไขปัญหาไปปฏิบัติจริงโดยจัดการฝึกอบรมพนักงาน (V) ระยะการควบคุมการผลิตคือกำหนดค่าปัจจัยนำเข้าที่ได้จากผลการทดลอง และการกำหนดมาตรฐานวิธีการปฏิบัติงานกับพนักงาน ผลที่ได้จากการปรับปรุงการลดความสูญเปล่าในกระบวนการผลิตสายเคเบิลขนาดเล็ก ส่งผลทำให้ต้นทุนการผลิตต่อหน่วยลดลงจาก 48.25 บาท เป็น 42.54 บาท คิดเป็น 11.83% และผลผลิตเพิ่มขึ้นจาก 3700 ชิ้นเป็น 4090 ชิ้น คิดเป็น 9.54%