งานวิจัยที่แสดงให้เห็นถึงบทบาทแร่ธาตุซิลิกอนต่อความสมบรูณ์ของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันเพิ่มจานวนมากขึ้นเรื่อยๆ การวิจัยต่อไปเพื่อพิสูจน์ความสาคัญของแร่ธาตุซิลิกอนอาจต้องใช้การทดลองในอาสาสมัครที่ได้รับแร่ธาตุซิลิกอนปริมาณต่าๆ และให้แร่ธาตุซิลิกอนไอโซโทป 29 เสริมในการประมาณภาวะสมดุลของแร่ธาตุซิลิกอน ซึ่งวิธีดังกล่าวเป็นวิธีที่ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูง ผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาสมดุลของแร่ธาตุซิลิกอนที่ร่างกายขับออกเทียบกับปริมาณแร่ธาตุซิลิกอนที่ร่างกายบริโภค ภายหลังการบริโภคแร่ธาตุซิลิกอนในรูปออร์โธซิลิซิกแอซิด เพื่อให้ทราบความแปรปรวนของสมดุลแร่ธาตุซิลิกอนก่อนการศึกษาสมดุลโดยใช้ไอโซโทป โดยทาการคัดเลือกอาสาสมัครจากมหาวิทยาลัยราชภัฏเลย และแบ่งกลุ่มอาสาสมัครออกเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 6 คน กลุ่มแรกบริโภคน้ากลั่นบริสุทธิ์เสริมแร่ธาตุซิลิกอน 28.89 มิลลิกรัม จานวน 0.50 ลิตร (กลุ่มทดลอง) ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งนั้นบริโภคน้ากลั่นบริสุทธิ์ไม่เสริมแร่ธาตุซิลิกอน จานวน 0.50 ลิตร (กลุ่มควบคุม) ทั้งสองกลุ่มได้รับอาหารที่ปรับเป็นมาตรฐานเดียวกันตลอดการทดลอง โดยผู้วิจัยทาการเก็บตัวอย่างเลือด ปัสสาวะและอุจจาระ 48 ชั่วโมงภายหลังบริโภค และ 24 ชั่วโมงก่อนการบริโภค และทาการวิเคราะห์แร่ธาตุซิลิกอนโดยใช้เครื่องไอซีพีโออีเอส ผลการวิจัยพบว่าระดับความเข้มข้นของซีรัมซิลิกอนของกลุ่มทดลองเพิ่มขึ้นจากค่าพื้นฐานอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติภายหลังการบริโภค โดยพบระดับความเข้มข้นสูงสุดอยู่ระหว่างชั่วโมงที่ 1 ถึงชั่วโมงที่ 2 หลังจากนั้นระดับความเข้มข้นของซีรัมซิลิกอนเริ่มที่จะลดลงอย่างรวดเร็วสู่ระดับความเข้มข้นพื้นฐาน และพบว่าการบริโภคน้ากลั่นบริสุทธิ์เสริมแร่ธาตุซิลิกอนทาให้ระดับแร่ธาตุซิลิกอนในปัสสาวะในรอบ 24 ชั่วโมงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ คิดเป็นร้อยละ 57.04 ± 9.48 ของปริมาณแร่ธาตุซิลิกอนที่อาสาสมัครบริโภค โดยเพิ่มขึ้นสูงสุดในช่วง 0-3 ชั่วโมงภายหลังการบริโภค การบริโภคน้ากลั่นเสริมแร่ธาตุซิลิกอนยังทาให้ระดับแร่ธาตุซิลิกอนในอุจจาระในรอบ 24 ชั่วโมง เพิ่มสูงขึ้นกว่าค่าพื้นฐานอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติ คิดเป็นร้อยละ 39.90 ± 9.37 ของปริมาณแร่ธาตุซิลิกอนที่บริโภค เมื่อเทียบกับปริมาณที่บริโภคเสริม (28.89 มิลลิกรัม) พบว่าร้อยละ 96.34 ± 5.79 ของปริมาณที่บริโภคเป็นปริมาณแร่ธาตุซิลิกอนที่ขับออกทางปัสสาวะและอุจจาระภายใน 24 ชั่วโมงหลังการบริโภคน้ากลั่นบริสุทธิ์เสริมแร่ธาตุซิลิกอนในกลุ่มทดลอง สรุปได้ว่าแร่ธาตุซิลิกอนที่อาสาสมัครบริโภคถูกขับออกภายใน 24 ชั่วโมง แต่ยังยังไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นปริมาณดังกล่าวเป็นแร่ธาตุซิลิกอนที่บริโภคเข้าไปทั้งหมดหรือมีการแลกเปลี่ยนกับแร่ธาตุซิลิกอนที่สะสมอยู่ในร่างกาย ทั้งนี้พบว่ามีความแปรปรวนของสมดุลแร่ธาตุซิลิกอนต่า ทาให้สามารถทดสอบต่อไปได้ด้วยการศึกษาสมดุลโดยใช้ซิลิกอนไอโซโทป Accumulating the evidence suggests a role for silicon (Si) in optimal connective tissue health. Further proof of its importance may be provided by studies involving imposed depletion followed by 29Si challenge to estimate metabolic balance. These studies are expensive. We then sought to determine the balance in excretion of Si versus intake after the ingestion of Si in the form of orthosilicic acid to establish the variance of Si balance prior to conducting the isotope-based balance study. Human volunteers were recruited from Loei Rajabhat University. There were divided into two groups of six. The first group ingested 0.50 L ultra high purified (UHP) water supplemented with Si (28.89 mg; test group). The other group ingested 0.50 L UHP water alone (control group). Both groups received a standard diet throughout the study period. Blood samples and total urine and faeces were collected over 48 h post-dose period and 24 h before-hand and analysed for Si by ICP-OES. The result showed that serum Si concentration in the test group increased significantly above baseline following the ingestion, with peak Si concentration observed 1 to 2 h post-ingestion. Thereafter, serum Si concentrations began to drop rapidly back towards baseline concentrations. In addition, the ingestion of UHP water supplemented with Si led to a significant increase in 24 h urinary excretion of Si. This accounted for 57.04 ± 9.48 of the ingested dose. The peak increase in Si output was at 0-3 h post-dose. The ingestion of UHP water supplemented Si also let to a significant increase in faecal excretion of Si in the 24 h pose-dose collection compared to baseline. This accounted for 39.90 ± 9.37 of the ingested dose. Of the supplemental Si dose ingested (28.89 mg) 96.34 ± 5.79 was recovered from urinary and faecal excretion over the 24 h post-dose period in the test group. In conclusion, the ingestion of soluble dose of Si results in the same quantity being excreted within 24 h. It is currently not known if this all originated from the dose solution or if there was some exchange with the body Si pool but, given the low variance in the these Si balance data, isotopic studies are now merited.